٥٩٣١ - حدثنا فهد، قال: ثنا الحسن بن الربيع، قال: ثنا ابن إدريس، عن ليث، عن علقمة بن مرثد، عن المعرور بن سويد، عن أم سلمة ﵂، عن رسول الله ﷺ … مثله (218).
فبين رسول الله ﷺ في هذا الحديث أن الممسوخ لا يكون له نسل ولا عقب، فعلمنا بذلك أن الضب لو كان مما مسخ لم يبق، فانتفى بذلك أن يكون الضب مكروها، من قبل أنه مسخ أو من قبل ما يخاف أن يكون مسخًا.
ثم نظرنا فيما روي فيه خلاف ما ذكرنا هل نجد في شيء من ذلك ما يدلنا على إباحة أكله، أو على المنع من ذلك؟
#5931
5931 - Na ka treguar Fehd, i cili ka thënë: Na ka treguar El-Hasen bin Er-Rebi', i cili ka thënë: Na ka treguar Ibn Idrisi, nga Lejthi, nga Alkame bin Merthedi, nga El-Ma'rur bin Suvejdi, nga Umm Seleme (r.a.), nga i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) … ngjashëm me të (218).
I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) sqaroi në këtë hadith se i shndërruari (el-memsuh) nuk ka pasardhës e as trashëgimtarë. Me këtë mësuam se hardhuca e shkretëtirës (ed-dabb), po të ishte prej atyre që u shndërruan, nuk do të mbetej. Kështu u mohua që hardhuca të jetë e urryer (mekruh) për shkak se është e shndërruar apo për shkak të asaj që frikësohet se mund të jetë e shndërruar.
Më pas pamë në atë që është transmetuar në kundërshtim me atë që përmendëm: a gjejmë në ndonjë gjë prej saj diçka që na udhëzon në lejueshmërinë e ngrënies së saj apo në ndalimin e kësaj?
Database ID: 118853 Views: 6