146 - Na ka treguar Ebu Davudi, i cili ka thënë: Na ka treguar Selami, nga Mensuri, nga Sa'd bin Ubejde, nga Ebu Abdurrahman es-Sulemi, nga Aliu (r.a.), i cili ka thënë: «Dolëm me të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) në një xhenaze derisa arritëm në Baki' el-Garkad. I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) u ul dhe ne u ulëm rreth tij. I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) mori një shkop dhe filloi të gërvishë tokën, pastaj ngriti kokën e tij dhe tha: Nuk ka asnjë shpirt të krijuar, veçse i dihet - ose i është shkruar - vendi i tij në Xhenet dhe vendi i tij në Zjarr, dhe nëse do të jetë i mjerë apo i lumtur. Një burrë nga njerëzit tha: O i Dërguari i Allahut, a nuk duhet ta lëmë punën dhe të mbështetemi në atë që na është shkruar? Kushdo prej nesh që është nga njerëzit e lumturisë, do të punojë për të, dhe kushdo prej nesh që është nga njerëzit e mjerimit, do të punojë për të. I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) tha: Punoni, sepse çdokujt i lehtësohet ajo për të cilën është krijuar. Atij që është nga njerëzit e lumturisë, do t'i lehtësohet puna e tyre, ndërsa atij që është nga njerëzit e mjerimit, do t'i lehtësohet puna e tyre. Pastaj lexoi: ﴿Sa i përket atij që jep dhe ka frikë (Allahun), dhe dëshmon për të vërtetën më të bukur, Ne do t'ia lehtësojmë atij rrugën drejt lumturisë. Ndërsa ai që bëhet koprrac dhe mendon se nuk ka nevojë për askënd, dhe e përgënjeshtron të vërtetën më të bukur, Ne do t'ia lehtësojmë atij rrugën drejt vështirësisë (mjerimit)﴾».