⚠️
Përkthimi i këtij hadithi nuk është kontrolluar ende.
192 - Na ka treguar Ebu Davudi, i cili ka thënë: Na ka treguar Ibrahim b. Sa'di dhe Abdula'ziz b. Ebi Seleme, e të tjerë, të gjithë nga Ez-Zuhriu, nga Amir b. Sa'di, nga babai i tij, i cili ka thënë:
«U sëmura nga një sëmundje prej së cilës isha buzë vdekjes, dhe më erdhi i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.). I thashë: O i Dërguari i Allahut, unë kam shumë pasuri dhe nuk më trashëgon askush tjetër përveç një vajze, a ta jap lëshoj si sadaka tërë pasurinë time? Ai tha: Jo. Thashë: A ta jap si sadaka gjysmën, ose tha: A të lë testament për gjysmën? Ai tha: Jo. Thashë: O i Dërguari i Allahut, për sa të lë testament? Ai tha: Për një të tretën, e edhe një e treta është shumë. Vërtet, t'i lësh trashëgimtarët e tu të pasur është më mirë sesa t'i lësh ata të varfër, duke u shtrirë dorën njerëzve».