حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، ح وَحَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ الْمُفَضَّلِ، ح وَحَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنِ ابْنِ عَوْنٍ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ أَصَابَ عُمَرُ أَرْضًا بِخَيْبَرَ فَأَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ أَصَبْتُ أَرْضًا لَمْ أُصِبْ مَالاً قَطُّ أَنْفَسَ عِنْدِي مِنْهُ فَكَيْفَ تَأْمُرُنِي بِهِ قَالَ ‏ "‏ إِنْ شِئْتَ حَبَّسْتَ أَصْلَهَا وَتَصَدَّقْتَ بِهَا ‏"‏ ‏.‏ فَتَصَدَّقَ بِهَا عُمَرُ أَنَّهُ لاَ يُبَاعُ أَصْلُهَا وَلاَ يُوهَبُ وَلاَ يُورَثُ لِلْفُقَرَاءِ وَالْقُرْبَى وَالرِّقَابِ وَفِي سَبِيلِ اللَّهِ وَابْنِ السَّبِيلِ - وَزَادَ عَنْ بِشْرٍ - وَالضَّيْفِ - ثُمَّ اتَّفَقُوا - لاَ جُنَاحَ عَلَى مَنْ وَلِيَهَا أَنْ يَأْكُلَ مِنْهَا بِالْمَعْرُوفِ وَيُطْعِمَ صَدِيقًا غَيْرَ مُتَمَوِّلٍ فِيهِ ‏.‏ زَادَ عَنْ بِشْرٍ قَالَ وَقَالَ مُحَمَّدٌ غَيْرَ مُتَأَثِّلٍ مَالاً ‏.‏
#2879 Narrated Ibn 'Umar:
'Umar got some land in Khaibar, and when to the Prophet (ﷺ) and said: I have acquired land in Khaibar which I consider to be more valuable than any I have acquired ; so what do you command me to do with it ? He replied: If you wish, you may make the property as inalienable possession, and give its produce as sadaqah (charity). So 'Umar gave it as a sadaqah declaring that the property must not be sold, given away, or inherited : (and gave its produce as sadaqah to be devoted) to poor, relatives, the emancipation of slaves, Allah's path, travellers. The narrator Bishr added: "and guests". Then the agreed version goes: No sin being committed by the one who administers it if he eats something from it in a reasonable manner, or gives something to a friend, who does not make his own property. The narrator Bishr added: "(provided) he is not storing-up goods (for himself)".
⚠️ Përkthimi i këtij hadithi nuk është kontrolluar ende.
Transmeton Ibn Omeri: Omeri fitoi një tokë në Hajber, andaj erdhi te Pejgamberi (s.a.v.s.) dhe i tha: "Kam fituar një tokë në Hajber, të cilën e konsideroj si pasurinë më të vlefshme që kam poseduar ndonjëherë; çfarë më urdhëron të bëj me të?" Ai u përgjigj: "Nëse dëshiron, lere atë si pasuri të patjetërsueshme (vakëf) dhe jep prodhimin e saj si sadaka." Atëherë Omeri e dha atë si sadaka, duke kushtëzuar që kjo pronë të mos shitet, të mos dhurohet dhe të mos trashëgohet. Prodhimi i saj do t'u kushtohej të varfërve, të afërmve, lirimit të skllevërve, rrugës së Allahut, udhëtarëve dhe musafirëve. Nuk ka gjynah për atë që e administron atë nëse ha prej saj në mënyrë të arsyeshme ose nëse ushqen ndonjë mik, pa synuar përfitim personal apo grumbullim të pasurisë prej saj.
Database ID: 12018 Views: 17