302 - Na ka treguar Ebu Davudi, i cili ka thënë: Na ka treguar Shu'be, i cili ka thënë: Na ka treguar Ebu Is'haku, i cili e ka dëgjuar Ebu el-Ahvasin, i cili ka thënë: Ka thënë Abdullah ibn Mes'udi: «Ne nuk dinim se çfarë të thonim në çdo dy rekate, përveçse bënim tesbih (lavdëronim), tekbir (madhëronim) dhe falënderonim Zotin tonë. Ndërsa Muhamedit (s.a.v.s.) iu mësuan fillimet e mirësisë dhe përmbledhjet e saj - ose përmbledhjet dhe përfundimet e saj - kështu që ai na urdhëroi të thonim në çdo dy rekate: Et-tehijatu lil-lahi ves-salavatu vet-tajjibatu, es-selamu alejke ejjuhen-nebijju ve rahmetullahi ve berekatuhu, es-selamu alejna ve ala ibadil-lahis-salihin, esh-hedu en la ilahe il-lallah, ve esh-hedu enne Muhammeden abduhu ve resuluhu (Përshëndetjet, lutjet dhe të mirat janë për Allahun. Paqja, mëshira dhe bekimet e Allahut qofshin mbi ty, o Pejgamber. Paqja qoftë mbi ne dhe mbi robërit e mirë të Allahut. Dëshmoj se nuk ka zot tjetër përveç Allahut dhe dëshmoj se Muhamedi është robi dhe i dërguari i Tij). Pastaj, secili prej jush le të zgjedhë nga lutjet atë që i pëlqen më shumë dhe të lutet me të».