⚠️
Përkthimi i këtij hadithi nuk është kontrolluar ende.
336 - Na ka treguar Ebu Davudi, i cili ka thënë: Na ka treguar Shube, i cili ka thënë: Na ka treguar Ebu Is'haku, i cili ka thënë: Kam dëgjuar Ebu Ubejde bin Abdullahun duke treguar nga babai i tij, i cili ka thënë: «I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) na e mësoi hutben e nevojës (khutbatul-haxheh): Falënderimi i takon Allahut - ose vërtet falënderimi i takon Allahut - Atij i kërkojmë ndihmë dhe falje, dhe i mbështetemi Allahut prej të këqijave të veteve tona. Atë që Allahu e udhëzon, s'ka kush e humb, dhe atë që Ai e lë në humbje, s'ka kush e udhëzon. Dëshmoj se nuk ka zot tjetër përveç Allahut dhe dëshmoj se Muhamedi është rob dhe i Dërguar i Tij. Pastaj lexonte tri ajetet: ﴿O ju që keni besuar! Kini frikë Allahun ashtu siç duhet të keni frikë prej Tij...﴾ deri në fund të ajetit, dhe lexonte: ﴿O ju njerëz! Kini frikë Zotin tuaj, i Cili ju krijoi prej një njeriu të vetëm...﴾ ajetin, pastaj lexonte: ﴿O ju që keni besuar! Kini frikë Allahun dhe thoni fjalë të drejta * Ai do t'ua përmirësojë veprat tuaja...﴾ deri në fund të ajetit, e pastaj flet për nevojën tënde».
Shube ka thënë: I thashë Ebu Is'hakut: A është kjo për hutben e nikahut (martesës) apo për diçka tjetër? Ai tha: Për çdo nevojë.