٣٣٦ - حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ ، قَالَ: حَدَّثَنَا شُعْبَةُ ، قَالَ: حَدَّثَنَا أَبُو إِسْحَاقَ ، قَالَ: سَمِعْتُ أَبَا عُبَيْدَةَ بْنَ عَبْدِ اللهِ ، يُحَدِّثُ عَنْ أَبِيهِ ، قَالَ: «عَلَّمَنَا رَسُولُ اللهِ ﷺ خُطْبَةَ الْحَاجَةِ: الْحَمْدُ لِلهِ - أَوْ إِنَّ الْحَمْدَ لِلهِ - نَسْتَعِينُهُ وَنَسْتَغْفِرُهُ، وَنَعُوذُ بِاللهِ مِنْ شُرُورِ أَنْفُسِنَا، مَنْ يَهْدِهِ اللهُ فَلَا مُضِلَّ لَهُ، وَمَنْ يُضْلِلْ فَلَا هَادِيَ لَهُ، أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللهُ، وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ، ثُمَّ يَقْرَأُ الثَّلَاثَ الْآيَاتِ ﴿يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللهَ حَقَّ تُقَاتِهِ﴾ إِلَى آخِرِ الْآيَةِ، وَيَقْرَأُ ﴿يَا أَيُّهَا النَّاسُ اتَّقُوا رَبَّكُمُ الَّذِي خَلَقَكُمْ مِنْ نَفْسٍ وَاحِدَةٍ﴾ الْآيَةَ، ثُمَّ يَقْرَأُ ﴿يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللهَ وَقُولُوا قَوْلا سَدِيدًا * يُصْلِحْ لَكُمْ أَعْمَالَكُمْ﴾ إِلَى آخِرِ الْآيَةِ ثُمَّ تَتَكَلَّمُ بِحَاجَتِكَ»، قَالَ شُعْبَةُ: قُلْتُ لِأَبِي إِسْحَاقَ: هَذِهِ فِي خُطْبَةِ النِّكَاحِ أَوْ فِي غَيْرِهَا؟ قَالَ: فِي كُلِّ حَاجَةٍ.
#336 336 - Abu Dawud narrated to us, he said: Shu'bah narrated to us, he said: Abu Ishaq narrated to us, he said: I heard Abu 'Ubaydah bin 'Abdullah narrating from his father, who said: "The Messenger of Allah (saw) taught us the Sermon of Necessity (Khutbat al-Hajah): 'Praise be to Allah - or: Indeed, all praise is due to Allah - we seek His help and we seek His forgiveness, and we seek refuge in Allah from the evils of our own selves. Whomever Allah guides, none can lead astray, and whomever He leads astray, none can guide. I bear witness that there is no god but Allah, and I bear witness that Muhammad is His servant and His Messenger.' Then he would recite the three verses: {O you who have believed, fear Allah as He should be feared} to the end of the verse, and he would recite {O mankind, fear your Lord, who created you from one soul} the verse, then he would recite {O you who have believed, fear Allah and speak words of appropriate justice. He will [then] amend for you your deeds} to the end of the verse, then you speak of your need."

Shu'bah said: I said to Abu Ishaq: "Is this for the marriage sermon or for something else?" He said: "For every need."
⚠️ Përkthimi i këtij hadithi nuk është kontrolluar ende.
336 - Na ka treguar Ebu Davudi, i cili ka thënë: Na ka treguar Shube, i cili ka thënë: Na ka treguar Ebu Is'haku, i cili ka thënë: Kam dëgjuar Ebu Ubejde bin Abdullahun duke treguar nga babai i tij, i cili ka thënë: «I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) na e mësoi hutben e nevojës (khutbatul-haxheh): Falënderimi i takon Allahut - ose vërtet falënderimi i takon Allahut - Atij i kërkojmë ndihmë dhe falje, dhe i mbështetemi Allahut prej të këqijave të veteve tona. Atë që Allahu e udhëzon, s'ka kush e humb, dhe atë që Ai e lë në humbje, s'ka kush e udhëzon. Dëshmoj se nuk ka zot tjetër përveç Allahut dhe dëshmoj se Muhamedi është rob dhe i Dërguar i Tij. Pastaj lexonte tri ajetet: ﴿O ju që keni besuar! Kini frikë Allahun ashtu siç duhet të keni frikë prej Tij...﴾ deri në fund të ajetit, dhe lexonte: ﴿O ju njerëz! Kini frikë Zotin tuaj, i Cili ju krijoi prej një njeriu të vetëm...﴾ ajetin, pastaj lexonte: ﴿O ju që keni besuar! Kini frikë Allahun dhe thoni fjalë të drejta * Ai do t'ua përmirësojë veprat tuaja...﴾ deri në fund të ajetit, e pastaj flet për nevojën tënde».

Shube ka thënë: I thashë Ebu Is'hakut: A është kjo për hutben e nikahut (martesës) apo për diçka tjetër? Ai tha: Për çdo nevojë.
Database ID: 120271 Views: 20