346 - Na ka treguar Ebu Davudi, i cili ka thënë: Na ka treguar Muhamed bin Ebi Humejd, nga Avn bin Abdullahu, nga babai i tij, nga Abdullah bin Mes'udi, i cili ka thënë: "I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ngriti shikimin e tij drejt qiellit, pastaj e uli atë. Ne i thamë: O i Dërguari i Allahut, përse e bëre këtë? Ai tha: U habita me dy melekë prej melekëve që zbritën në tokë duke kërkuar një rob në vendfaljen e tij, por nuk e gjetën. Pastaj u ngjitën te Zoti i tyre dhe thanë: O Zot, ne i shkruanim robit Tënd besimtar gjatë ditës dhe natës së tij këtë dhe atë prej punëve, por e gjetëm se Ti e ke mbajtur atë në prangat e Tua (sëmundje), andaj nuk i shkruam asgjë. Atëherë Allahu i Madhëruar tha: Shkruajini robit Tim punën e tij gjatë ditës dhe natës së tij, dhe mos i pakësoni asgjë prej saj. Mbi Mua është shpërblimi i asaj që e ndalova, ndërsa për të është shpërblimi i asaj që ai vepronte."