443 - Na ka treguar Ebu Davudi, i cili ka thënë: Na ka treguar Sulejman bin el-Mugira el-Kajsi, nga Humejd bin Hilal el-Adavi, nga Nasr bin Asim el-Lejthi, i cili ka thënë: «Erdha te el-Jashkuri, e ai tha: Çfarë ju solli juve, o bijtë e Lejthit? Tha: Thamë: Erdhëm të të pyesim për hadithin e Hudhejfes. Ai tha: U shtrenjtuan kafshët, kështu që erdhëm në Kufe për të sjellë kafshë prej andej. I thashë shokut tim: Po hyj në xhami, e kur të hapet tregu, do të dal atje. Hyra në xhami dhe pashë një rreth njerëzish që qëndronin aq të qetë sikur t'u ishin prerë kokat, të mbledhur rreth një njeriu. Erdha dhe u ndala, e thashë: Kush është ky? Tha: A je nga banorët e Kufes? Thashë: Jo, jam nga banorët e Basrës. Tha: Sikur të ishe nga banorët e Kufes, nuk do të pyesje për këtë; ky është Hudhejfe bin el-Jeman. Tha: I thashë (Pejgamberit): O i Dërguari i Allahut, a ka pas kësaj mirësie ndonjë të keqe? Tha: O Hudhejfe, mëso Librin e Allahut dhe ndiq atë që është në të. Thashë: O i Dërguari i Allahut, a ka pas kësaj mirësie ndonjë të keqe? Ai tha: Një armëpushim me turbullira (tymi). Thashë: O i Dërguari i Allahut, çfarë është armëpushimi me turbullira? Tha: Zemrat e njerëzve nuk kthehen në atë gjendje që ishin më parë. Pastaj i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) tha: Pastaj do të ketë fitne të verbër e të shurdhër, thirrës të humbjes - ose tha: thirrës të zjarrit - prandaj të kafshosh trungun e një peme është më mirë për ty sesa të ndjekësh ndonjërin prej tyre».