603 - Na ka treguar Ebu Davudi, i cili ka thënë: Na ka treguar Vuhejbi, nga Davud bin Ebi Hind, nga Ebu Nadra, nga Ebu Saidi, i cili ka thënë:
«Kur ndërroi jetë Pejgamberi (s.a.v.s.), u ngritën oratorët e Ensarëve dhe disa prej tyre filluan të thonë: O ju Muhaxhirë, Pejgamberi (s.a.v.s.) kur dërgonte një burrë prej jush, e shoqëronte atë me një burrë prej nesh, andaj ne mendojmë që këtë çështje (udhëheqjen) ta marrin përsipër dy burra, një burrë prej jush dhe një burrë prej nesh. Atëherë u ngrit Zejd bin Thabiti dhe tha: Vërtet Pejgamberi (s.a.v.s.) ishte nga Muhaxhirët, ndërsa ne ishim Ensarët (ndihmëtarët) e Pejgamberit (s.a.v.s.), prandaj Imami duhet të jetë nga Muhaxhirët, kurse ne jemi ndihmëtarët e tij ashtu siç ishim ndihmëtarët e Pejgamberit (s.a.v.s.). Atëherë Ebu Bekri (r.a.) tha: Allahu ju shpërbleftë me të mira si fis, o ju Ensarë, dhe e forcoftë atë që foli; pasha Allahun, po të thoshit diçka tjetër përveç kësaj, ne nuk do të pajtoheshim me ju».