631 - Na ka treguar Ebu Davudi, na ka treguar Hishami, nga Jahja bin Ebi Kethiri, nga Abdullah bin Ebi Katade, nga babai i tij, se ai u nis bashkë me të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) në vitin e Hudejbijes. Shokët e mi hynë në ihram, ndërsa unë nuk hyra në ihram. Pejgamberi (s.a.v.s.) u nis, ndërsa unë isha me shokët e mi. Disa prej tyre filluan të qeshnin me njëri-tjetrin, kështu që pashë dhe ja, një gomar i egër. E sulmova atë, e godita dhe e rrëzova. Kërkova ndihmë prej tyre, por ata refuzuan të më ndihmonin. Ne hëngrëm prej tij, por unë u frikësova se mos njerëzit e mi mbeteshin prapa, kështu që u nisa duke e shpejtuar kalin tim, duke kërkuar Pejgamberin (s.a.v.s.). Takova një burrë nga fisi Gifar në mes të natës dhe i thashë: 'Ku e lashë Pejgamberin (s.a.v.s.)?' Ai tha: 'Në Sukja'. I thashë: 'O i Dërguari i Allahut, shokët e tu të dërgojnë selam dhe mëshirën e Allahut, dhe ata janë frikësuar se mos mbeten prapa pa ty, prandaj pritini ata, o i Dërguari i Allahut'. Pastaj thashë: 'O i Dërguari i Allahut, unë kam gjuajtur një gomar të egër dhe kam me vete një pjesë të mbetur prej tij'. Pejgamberi (s.a.v.s.) u tha njerëzve: 'Hani', ndërkohë që ata ishin në ihram."