671 - Na ka treguar Ebu Davudi, i cili ka thënë: Na ka treguar Shu'be, Thabit Ebu Zejdi dhe të tjerë, të gjithë nga Asim bin Sulejmani, nga Ebu Uthman en-Nehdi, nga Usame bin Zejdi: "Se një vajzë e Pejgamberit (s.a.v.s.) i dërgoi lajm atij se djali i saj ishte në prag të vdekjes dhe dëshironte që ai të vinte tek ajo. Ai i dërgoi selam dhe i tha: 'Vërtet, e Allahut është ajo që Ai merr dhe e Tij është ajo që Ai jep, dhe çdo gjë tek Ai është me një afat të caktuar. Prandaj, le të bëjë durim dhe të shpresojë në shpërblimin e Allahut'. Ajo e dërgoi përsëri lajmëtarin duke iu përgjëruar që ai të vinte patjetër. Atëherë Pejgamberi (s.a.v.s.) u ngrit, e bashkë me të ishin Muadh bin Xhebeli, Sa'di dhe Ubejj bin Ka'bi. Tha: Fëmija iu ngrit Pejgamberit (s.a.v.s.) ndërsa shpirti i tij po rëndonte në gjoksin e tij (me zhurmë). Sytë e Pejgamberit (s.a.v.s.) u mbushën me lot. Sa'di tha: 'O i Dërguari i Allahut, çfarë është kjo?'. Ai tha: 'Kjo është mëshirë që Allahu e vendos në zemrat e atyre që Ai dëshiron prej robërve të Tij. Dhe vërtet, Allahu i mëshiron prej robërve të Tij ata që janë të mëshirshëm'".