⚠️
Përkthimi i këtij hadithi nuk është kontrolluar ende.
672 - Na ka treguar Junusi, i cili ka thënë: Na ka treguar Ebu Davudi, i cili ka thënë: Na ka treguar Ibn Ebi Dhibi, nga ez-Zuhriu, nga Ubejdullahu, nga Ammar bin Jasiri, i cili ka thënë: «Aishes i humbi një qafore prej rruazash të Zafarit gjatë një udhëtimi prej udhëtimeve të të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.), dhe Aisha ishte me të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) në atë udhëtim. Aisha e kërkoi qaforen e saj derisa kaloi një pjesë e mirë e natës. Atëherë erdhi Ebu Bekri dhe u zemërua me të e i tha: I ndalove njerëzit në një vend ku nuk ka ujë!
Tha: Atëherë u shpall ajeti i tejemumit (ajeti i dheut), kështu që erdhi Ebu Bekri dhe tha: Për Allahun, o bija ime - aq sa di unë - ti je e bekuar!
Ubejdullahu tha: Ammari tregonte se njerëzit atë ditë filluan të fshinin me shuplakat e tyre tokën, pastaj fshinin me to fytyrat e tyre, pastaj ktheheshin dhe goditnin edhe një herë tjetër (tokën) dhe fshinin me to duart e tyre deri te krahët dhe sqetullat, e pastaj faleshin».
Këtë hadith e ka transmetuar Muhamed bin Is'haku nga ez-Zuhriu, nga Ubejdullah bin Abdilah, nga Ibn Abbasi, nga Ammari.