⚠️
Përkthimi i këtij hadithi nuk është kontrolluar ende.
972 - Na ka treguar Ebu Davudi, i cili ka thënë: Na ka treguar Abbad bin Rashid dhe el-Mubarek bin Fedale, nga el-Haseni, ku Abbadi ka thënë: E kam dëgjuar el-Hasenin duke thënë: Më ka treguar Ma'kil bin Jesar el-Mezeni, i cili ka thënë: «Kisha një motër që kërkohej për martesë prej meje, por unë ua refuzoja njerëzve, derisa më erdhi një djalë i axhës sime dhe e kërkoi atë. Unë ia martova atij dhe ata qëndruan bashkë aq sa deshi Allahu të qëndronin. Pastaj ai e divorcoi atë me një divorc ku kishte të drejtë rikthimi (rexh'ah), por e la derisa i kaloi ideti (periudha e pritjes). Pastaj erdhi tek unë për ta kërkuar përsëri bashkë me kërkuesit e tjerë. Unë i thashë: O i poshtër! Motra ime kërkohej prej meje dhe unë ua refuzoja njerëzve, ndërsa kur ti e kërkove, unë të dhashë përparësi dhe të martova me të, por ti e divorcove. Pastaj nuk e kërkove derisa i kaloi ideti, e kur më erdhën kërkuesit e tjerë për ta kërkuar, erdhe edhe ti ta kërkosh! Jo, pasha Allahun, përveç të Cilit nuk ka zot tjetër, nuk do ta martoj kurrë me ty!»
Ma'kili tha: Për mua zbriti ky ajet: ﴿Kur t'i divorconi gratë dhe ato t'i japin fund afatit të tyre (idetit), mos i pengoni ato që të martohen me burrat e tyre, nëse merren vesh mes vete sipas rregullave.﴾ (el-Bekare: 232). Ai tha: Allahu i Madhëruar e dinte nevojën e saj për të dhe nevojën e tij për atë, andaj zbriti ky ajet. Atëherë unë thashë: Dëgjova dhe u binda! Kështu, e martova me të dhe bëra kefaret (shlyerje) për betimin tim.»