1091 - Na ka treguar Junusi, i cili ka thënë: Na ka treguar Ebu Davudi, i cili ka thënë: Na ka treguar Hemmami, nga Katadeja, nga Ebu el-Melihu, nga Avf bin Malik el-Eshxhei, i cili ka thënë:
«Isha me Pejgamberin (s.a.v.s.) në një udhëtim. Ndaluam për të pushuar në fund të natës dhe secili prej nesh u mbështet në krahun e devesë së tij. Pastaj u zgjova në një pjesë të natës dhe pashë se para devesë së të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.) nuk kishte askënd. Shkova dhe gjeta Muadh bin Xhebelin dhe Abdullah bin Kajsin duke qëndruar në këmbë. U thashë atyre: A e keni parë të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.)? Ata thanë: Jo. Ndërkohë, unë dëgjova një zë, që ngjante me zhurmën e mokrës (mullirit të dorës). Pastaj na erdhi i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) e tha: Më erdhi një i dërguar nga Zoti im i Madhëruar dhe më dha të zgjedh midis asaj që gjysma e ummetit tim të hyjë në Xhenet dhe midis ndërmjetësimit (shefatit), e unë zgjodha ndërmjetësimin. Ne i thamë: Të përgjërohemi në Allahun dhe në shoqërimin tonë, na bëj prej njerëzve të ndërmjetësimit tënd! I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) tha: Ju jeni prej njerëzve të ndërmjetësimit tim. Pastaj filluan të vijnë njerëzit e të thonë: O i Dërguari i Allahut, më bëj prej njerëzve të ndërmjetësimit tënd! Ai thoshte: Ti je prej njerëzve të ndërmjetësimit tim. Kur u mblodhën shumë rreth tij, i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) tha: O Allah, unë ju bëj dëshmitarë se ndërmjetësimi im është për këdo që vdes nga ummeti im duke mos i bërë Allahut asnjë shok (shirk).»