⚠️
Përkthimi i këtij hadithi nuk është kontrolluar ende.
1135 - Na ka treguar Ebu Davudi, i cili ka thënë: Na ka treguar Amër bin Thabiti, nga Simak bin Harbi, nga ai që ka dëgjuar Adij bin Hatimin duke thënë:
«Kur erdha në Medine, më kishte arritur lajmi se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) thoshte: 'Vërtet, unë shpresoj që Allahu ta vendosë dorën e tij në dorën time'. Ai tha: Atëherë më mori me vete në banesën e tij dhe shërbëtorja na shtroi një jastëk - ose tha: një shtrojë - dhe u ulëm. Atëherë i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) tha: 'A e mohon të thuhet: Nuk ka zot tjetër përveç Allahut? A ka ndonjë zot tjetër përveç Allahut?'. Tha: Thashë: Jo. Ai tha: 'A e mohon të thuhet: Allahu është më i Madhi? A ka diçka më të madhe se Allahu?'. Tha: Thashë: Jo. Ai tha: 'Vërtet, ndaj jehudive është zemërimi (i Allahut), ndërsa të krishterët janë të humbur'. Tha: Thashë: Unë jam musliman. Tha: Atëherë pashë fytyrën e të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.) se si u gëzua për këtë, ose u ndriçua për këtë».