1220 - Na ka treguar Ebu Davudi, i cili ka thënë: Na ka treguar El-Esuad bin Shejban, i cili ka thënë: Na ka treguar Halid bin Sumejr, i cili ka thënë: Më ka treguar Beshir bin Nehijk, i cili ka thënë: Më ka treguar Beshiri, i dërguari i Pejgamberit (s.a.v.s.) - Beshir ibnul-Hasasije, i cili ka thënë:

«Teksa po ecja me Pejgamberin (s.a.v.s.), duke e mbajtur për dore - ose tha: duke më mbajtur për dore - ai më tha: 'O ibnul-Hasasije, për çfarë po ankohesh ndaj Allahut sot? Ti po ecën me Pejgamberin (s.a.v.s.)'. Thashë: 'Nuk ankohem për asgjë ndaj Allahut, u bëfshin kurban për ty babai dhe nëna ime, çdo e mirë që më ka ndodhur është prej Allahut, çdo e mirë që më ka bërë Allahu'.

Pastaj Pejgamberi (s.a.v.s.) kaloi pranë varrezave të mushrikëve dhe tha: 'Këta kanë humbur shumë të mira, këta kanë humbur shumë të mira'. Pastaj kaloi pranë varrezave të muslimanëve dhe tha: 'Këta kanë arritur shumë të mira, këta kanë arritur shumë të mira'. Pastaj Pejgamberi (s.a.v.s.) hodhi vështrimin dhe pa një burrë që po ecte mes varreve me nalle (sandale lëkure). Pejgamberi (s.a.v.s.) i tha: 'O ti me nalle prej lëkure të regjur, hiqi nallet e tua!'. Kur ai e pa Pejgamberin (s.a.v.s.), i hoqi ato».