1256
- Na ka treguar Ebu Davudi, i cili ka thënë: Na ka treguar Sulejman bin el-Mugira, i cili ka thënë: Na ka treguar Thabiti, nga Abdurrahman bin Ebi Lejla, i cili ka thënë: Më ka treguar el-Mikdad bin el-Esvedi, i cili ka thënë:
«Erdha unë dhe dy shokë të mi, aq shumë ishim të rraskapitur saqë pothuajse na u morën dëgjimi dhe shikimi nga lodhja e madhe. Filluam t'u ofroheshim shokëve të Pejgamberit (s.a.v.s.), por askush nuk na pranonte, derisa Pejgamberi (s.a.v.s.) na mori në shtëpinë e tij. Familja e Muhamedit (s.a.v.s.) kishte tri dhi që i mjelin. Pejgamberi (s.a.v.s.) e ndante qumështin mes nesh, ndërsa ne ia linim Pejgamberit (s.a.v.s.) pjesën e tij. Ai vinte dhe jepte selam me një përshëndetje që e dëgjonte ai që ishte zgjuar, por nuk e zgjonte atë që ishte në gjumë.
Shejtani më pëshpëriti: 'Sikur ta pije këtë gllënjkë! Pejgamberi (s.a.v.s.) shkon te Ensarët dhe ata e gostisin.' Nuk pushoi derisa e piva. Pasi e piva, më kapi pendimi dhe (shejtani) më tha: 'Çfarë bëre? Do të vijë Muhamedi (s.a.v.s.) dhe nuk do ta gjejë pijen e tij, pastaj do të lutet kundër teje dhe do të shkatërrohesh.' Sa u përket dy shokëve të mi, ata e pinë pjesën e tyre dhe fjetën. Ndërsa mua nuk më zinte gjumi. Kisha një mbulesë të shkurtër, që nëse e vendosja mbi kokë, më dilnin këmbët, e nëse e vendosja mbi këmbë, më dilte koka.
Erdhi Pejgamberi (s.a.v.s.) ashtu siç vinte zakonisht, u fal aq sa deshi Allahu të falet, pastaj shikoi te pija e tij dhe nuk pa asgjë. Ai ngriti duart dhe unë thashë: 'Tani do të lutet kundër meje dhe do të shkatërrohem!' Pejgamberi (s.a.v.s.) tha: 'O Allah, ushqeje atë që më ushqeu dhe jepi të pijë atij që më dha të pijë.'
Atëherë mora thikën dhe mbulesën time dhe shkova te dhitë, duke i prekur se cila prej tyre ishte më e majme që ta therrja për Pejgamberin (s.a.v.s.). Kur ç'të shoh, të gjitha ishin me thirrë (me qumësht) plot. Mora një enë të familjes së Muhamedit (s.a.v.s.), në të cilën ata as që shpresonin të mjelin aq shumë, dhe mola derisa u mbush me shkumë. Pastaj ia dërgova Pejgamberit (s.a.v.s.) dhe ai piu. Pastaj ma dha mua dhe unë piva. Pastaj ia dhashë atij dhe ai piu. Pastaj ma dha mua dhe unë piva. Pastaj qesha aq shumë saqë u rrëzova në tokë.
Ai më tha: 'Një nga bëmat e tua, o Mikdad!' Atëherë fillova t'i tregoja se çfarë kisha bërë. Pejgamberi (s.a.v.s.) më tha: 'Kjo nuk ishte gjë tjetër veçse mëshirë nga Allahu. Sikur t'i kishe zgjuar dy shokët e tu që të merrnin edhe ata pjesë nga kjo!' Unë i thashë: 'Pasha Atë që të dërgoi me të Vërtetën, nuk më intereson se kush tjetër nga njerëzit mbeti pa të, përderisa e more ti dhe unë mora nga teprica jote.'»