1287 - Na ka treguar Ebu Davudi, i cili ka thënë: Na ka treguar Shube, nga Amër b. Murre, i cili ka thënë: E kam dëgjuar Amër b. Mejmunit duke treguar nga Abdullah b. Rebi'a, i cili ka thënë: E kam dëgjuar Ubejd b. Halidin duke thënë: «Pejgamberi (s.a.v.s.) vëllazëroi dy burra, pastaj njëri prej tyre u vra (në luftë), ndërsa tjetri mbeti gjallë. Më vonë edhe ai vdiq dhe njerëzit ia falën xhenazen. Pejgamberi (s.a.v.s.) pyeti: Çfarë thoni (në lutjet tuaja)? Ata u përgjigjën: Iu lutëm Allahut që ta falë, ta mëshirojë dhe ta bashkojë me shokun e tij. Atëherë Pejgamberi (s.a.v.s.) tha: Po ku është namazi i tij pas namazit të tij? Ku është vepra e tij pas veprës së tij? – dhe mendoj se tha: – Ku është agjërimi i tij pas agjërimit të tij? Pasha Atë, në dorën e të Cilit është shpirti im, distanca mes tyre (në shpërblim) është më e madhe se distanca mes qiellit dhe tokës». Amër b. Mejmuni ka thënë: Më pëlqeu ky hadith sepse m'u transmetua me sened.