Musnad al-Tayalisi » Itban ibn Malik al-Salimi
١٣٣٧ - حَدَّثَنَا يُونُسُ ، قَالَ: حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ ، قَالَ: حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ ، قَالَ: سَمِعْتُ الزُّهْرِيَّ ، عَنْ مَحْمُودِ بْنِ الرَّبِيعِ ، عَنْ عِتْبَانَ بْنِ مَالِكٍ السَّالِمِيِّ ، قَالَ: «كُنْتُ أَؤُمُّ قَوْمِي بَنِي سَالِمٍ، وَكَانَ إِذَا جَاءَتِ السُّيُولُ شَقَّ عَلَيَّ أَنْ أَجْتَازَ وَادِيًا بَيْنِي وَبَيْنَ الْمَسْجِدِ، فَأَتَيْتُ رَسُولَ اللهِ - ﷺ - فَقُلْتُ: يَا رَسُولَ اللهِ، إِنَّهُ يَشُقُّ عَلَيَّ أَنْ أَجْتَازَهُ، فَإِنْ رَأَيْتَ أَنْ تَأْتِيَنِي وَتُصَلِّيَ فِي بَيْتِي، مَكَانًا أَتَّخِذُهُ مُصَلًّى! قَالَ: أَفْعَلُ، فَجَاءَنِي الْغَدَ، فَاحْتَبَسْتُهُ عَلَى خَزِيرَةٍ، فَلَمَّا دَخَلَ لَمْ يَجْلِسْ حَتَّى قَالَ: أَيْنَ تُحِبُّ أَنْ أُصَلِّيَ مِنْ بَيْتِكَ؟، فَأَشَرْتُ إِلَى الْمَوْضِعِ الَّذِي أُصَلِّي فِيهِ فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ، فَسَمِعَ بِهِ رِجَالُ الْأَنْصَارِ أَنَّ رَسُولَ اللهِ - ﷺ - فِي بَيْتِي، فَجَعَلُوا يَجِيئُونَ حَتَّى كَثُرُوا، فَقَالَ رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ الْبَيْتِ: مَا فَعَلَ مَالِكُ بْنُ الدُّخْشُمِ؟ فَقَالَ رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ الْبَيْتِ: ذَاكَ مُنَافِقٌ لَا يُحِبُّ اللهَ وَرَسُولَهُ! فَقَالَ رَسُولُ اللهِ ﷺ: أَمَا يَقُولُ لَا إِلَهَ إِلَّا اللهُ؟، قَالُوا: اللهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ، أَمَّا نَحْنُ فَلَا نَرَى وُدَّهُ وَلَا حَدِيثَهُ إِلَّا إِلَى الْمُنَافِقِينَ! فَقَالَ رَسُولُ اللهِ ﷺ: إِنَّ اللهَ ﷿ حَرَّمَ النَّارَ عَلَى مَنْ قَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللهُ يَبْتَغِي بِذَلِكَ وَجْهَ اللهِ.
قَالَ مَحْمُودٌ: فَحَدَّثْتُ هَذَا الْحَدِيثَ فِي مَجْلِسٍ فِيهِ أَبُو أَيُّوبَ الْأَنْصَارِيُّ بِأَرْضِ الرُّومِ فِي غَزْوَةِ يَزِيدَ بْنِ مُعَاوِيَةَ، فَأَنْكَرَ عَلَيَّ ذَلِكَ أَبُو أَيُّوبَ فَقَالَ: مَا أُرَى قَالَ رَسُولُ اللهِ - ﷺ - هَذَا قَطُّ.
قَالَ مَحْمُودٌ: فَآلَيْتُ إِنِ اللهُ رَدَّنِي صَالِحًا أَنْ أَسْأَلَ عِتْبَانَ بْنَ مَالِكٍ عَنْ هَذَا الْحَدِيثِ فِي مَسْجِدِ قَوْمِهِ إِنْ كَانَ حَيًّا، فَأَهْلَلْتُ مِنْ إِيلِيَاءَ بِعُمْرَةٍ، ثُمَّ قَدِمْتُ الْمَدِينَةَ فَوَجَدْتُ عِتْبَانَ شَيْخًا كَبِيرًا أَعْمَى يَؤُمُّ قَوْمَهُ، فَانْتَسَبْتُ لَهُ فَعَرَفَنِي - أَوْ قَالَ: سَأَلْتُهُ عَنْ هَذَا الْحَدِيثِ، قَالَ: فَحَدَّثَنِي كَمَا حَدَّثَنِي أَوَّلَ مَرَّةٍ». قَالَ الزُّهْرِيُّ : وَنَحْنُ نَرَى أَنَّ ذَاكَ قَبْلَ أَنْ تَنْزِلَ مُوجِبَاتُ الْأُمُورِ، فَإِنَّهُ قَدْ نَزَلَ أَمْرٌ أَدْرَكْنَا الْعُلَمَاءَ وَهُمْ يَرَوْنَ ذَاكَ، فَمَنِ اسْتَطَاعَ مِنْكُمْ أَنْ لَا يَغْتَرَّ فَلَا يَغْتَرَّ، نَخْشَى أَنْ يَكُونَ الْأَمْرُ قَدْ صَارَ إِلَيْهَا، إِنَّ اللهَ ﷿ فَرَضَ عَلَى أَهْلِ هَذِهِ الْكَلِمَةِ أُمُورًا نَخْشَى أَنْ يَكُونَ الْأَمْرُ قَدْ صَارَ إِلَيْهَا.
#1337 1337 - Yunus narrated to us, he said: Abu Dawud narrated to us, he said: Ibrahim ibn Sa'd narrated to us, he said: I heard al-Zuhri, from Mahmud ibn al-Rabi', from 'Itban ibn Malik al-Salimi, who said: "I used to lead my people, Bani Salim, in prayer. Whenever the floods came, it became difficult for me to cross a valley between me and the mosque. So I came to the Messenger of Allah (saw) and said: 'O Messenger of Allah, it is difficult for me to cross it. If you see fit to come to me and pray in my house, in a place I can take as a prayer area!' He said: 'I will do so.' He came to me the next morning, and I detained him for some Khazirah (a dish of meat and flour). When he entered, he did not sit until he said: 'Where would you like me to pray in your house?' I pointed to the place where I pray, and he prayed two rak'ahs. The men of the Ansar heard that the Messenger of Allah (saw) was in my house, so they started coming until they became many. A man from the household said: 'What happened to Malik ibn al-Dukhshum?' Another man from the household said: 'That is a hypocrite who does not love Allah and His Messenger!' The Messenger of Allah (saw) said: 'Does he not say: There is no god but Allah?' They said: 'Allah and His Messenger know best, but as for us, we do not see his affection or his conversation except with the hypocrites!' The Messenger of Allah (saw) said: 'Indeed, Allah (azwj) has forbidden the Fire for whoever says: There is no god but Allah, seeking thereby the face of Allah.'

Mahmud said: I narrated this hadith in a gathering where Abu Ayyub al-Ansari was present in the land of the Romans during the campaign of Yazid ibn Mu'awiyah. Abu Ayyub denied that to me and said: 'I do not think the Messenger of Allah (saw) ever said this.'

Mahmud said: So I vowed that if Allah returned me safely, I would ask 'Itban ibn Malik about this hadith in the mosque of his people if he were still alive. So I commenced the Ihram for Umrah from Iliya (Jerusalem), then I arrived in Madinah and found 'Itban as an old man, blind, leading his people in prayer. I introduced myself to him and he recognized me—or he said: I asked him about this hadith, and he narrated it to me just as he had narrated it the first time."

Al-Zuhri said: "And we believe that this was before the obligatory duties (Mujibat al-Umur) were revealed. For indeed, matters were revealed that we found the scholars considering them as such. So whoever among you is able not to be deceived, let him not be deceived. We fear that the matter has become tied to them; indeed, Allah (azwj) has imposed upon the people of this statement (the Shahada) matters that we fear the ruling has become tied to."
⚠️ Përkthimi i këtij hadithi nuk është kontrolluar ende.
1337 - Na ka treguar Junusi, i cili ka thënë: Na ka treguar Ebu Davudi, i cili ka thënë: Na ka treguar Ibrahim bin Sa'di, i cili ka thënë: Kam dëgjuar Zuhriun, nga Mahmud bin er-Rebiu, nga Itban bin Malik es-Salimiu, i cili ka thënë: «Unë i prija në namaz popullit tim, Beni Salim. Kur vinin vërshimet, e kisha të vështirë të kaloja luginën që ishte mes meje dhe xhamisë. Shkova te i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) dhe i thashë: O i Dërguari i Allahut, e kam të vështirë ta kaloj atë (luginën). Nëse e sheh të arsyeshme, të vish tek unë dhe të falësh namaz në shtëpinë time, në një vend që unë ta marr si vendfalje (musal-la)! Ai tha: Do ta bëj. Të nesërmen erdhi tek unë, ndërsa unë e mbajta për një ushqim (hazire). Kur hyri, nuk u ul derisa tha: Ku dëshiron që të falem në shtëpinë tënde? Unë i tregova vendin ku falesha, dhe ai i fali dy rekate. Burrat e Ensarëve dëgjuan se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ishte në shtëpinë time dhe filluan të vinin derisa u bënë shumë. Një burrë nga njerëzit e shtëpisë tha: Çfarë bëri Malik bin ed-Duhshumi? Një burrë tjetër nga njerëzit e shtëpisë tha: Ai është munafik (hipokrit), nuk e do Allahun dhe të Dërguarin e Tij! I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) tha: A nuk thotë ai 'La ilahe il-lAllah'? Ata thanë: Allahu dhe i Dërguari i Tij e dinë më mirë, por ne nuk shohim dashurinë e tij dhe as bisedat e tij veçse me munafikët! I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) tha: Vërtet, Allahu i Madhëruar ia ka ndaluar zjarrin atij që thotë 'La ilahe il-lAllah' duke kërkuar me këtë Fytyrën (kënaqësinë) e Allahut.
Mahmudi tha: E tregova këtë hadith në një mexhlis ku ishte Ebu Ejub el-Ensariu në tokën e Romës (Bizantit) gjatë betejës së Jezid bin Muaviut. Ebu Ejubi ma mohoi këtë dhe tha: Nuk mendoj se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) e ka thënë këtë kurrë.
Mahmudi tha: Atëherë u betova se nëse Allahu më kthen shëndoshë e mirë, do ta pyes Itban bin Malikun për këtë hadith në xhaminë e popullit të tij, nëse ai është gjallë. Hyra në ihram për Umre nga Ilia (Jeruzalemi), pastaj erdha në Medine dhe e gjeta Itbanin, një plak të moshuar e të verbër, që i printe popullit të tij në namaz. I tregova se kush isha dhe ai më njohu - ose tha: E pyeta për këtë hadith, dhe ai ma tregoi ashtu siç ma kishte treguar herën e parë». Zuhriu tha: Ne mendojmë se kjo ka qenë para se të zbritnin obligimet e çështjeve (farzet), sepse kanë zbritur urdhra që i kemi gjetur dijetarët duke i konsideruar ato (si detyrime). Kushdo prej jush që ka mundësi të mos mashtrohet, le të mos mashtrohet. Kemi frikë se çështja ka përfunduar tek ato (obligimet). Vërtet, Allahu i Madhëruar u ka imponuar njerëzve të kësaj fjale (shehadetit) disa obligime, për të cilat kemi frikë se çështja ka përfunduar tek ato.
Database ID: 121272 Views: 12