1387 - Na ka treguar Junusi, i cili ka thënë: Na ka treguar Ebu Davudi, i cili ka thënë: Na ka treguar Hisham ed-Destuva'i, nga Jahja bin Ebi Kethiri, nga Hilal bin Ebi Mejmune, nga Ata bin Jesari, nga Rifa'ah bin Arabe el-Xhuheni, i cili ka thënë:
«Ishim me Pejgamberin (s.a.v.s.) derisa arritëm në el-Kedid, ose tha: në Kudejd, ku disa burra prej nesh filluan të kërkonin leje për t'u kthyer te familjet e tyre dhe ai u dha leje. Atëherë ai e lavdëroi Allahun dhe foli fjalë të mira, e pastaj tha: "Çfarë u bë me ju, që ana e pemës që është pranë të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.) është më e urryer për ju sesa ana tjetër?" Pas kësaj, nuk pe askënd prej njerëzve veçse duke qarë. Një burrë tha: "O i Dërguari i Allahut, ai që kërkon leje prej teje pas kësaj, është vërtet i pamend."
Ai (transmetuesi) tha: Atëherë ai e lavdëroi Allahun dhe foli fjalë të mira, e pastaj tha: "Dëshmoj para Allahut se nuk vdes asnjë rob që dëshmon se nuk ka zot tjetër përveç Allahut dhe se Muhamedi është i Dërguari i Allahut, me sinqeritet nga zemra e tij, e pastaj qëndron i palëkundur në rrugën e drejtë, veçse do të hyjë në Xhenet." Dhe tha: "Zoti im më ka premtuar se do të fusë në Xhenet nga umeti im shtatëdhjetë mijë veta pa llogari dhe pa dënim, dhe unë shpresoj që ata të mos hyjnë derisa ju dhe ata që ishin të mirë nga bashkëshortet tuaja dhe pasardhësit tuaj, të zini vendet tuaja në Xhenet."»