1424 - Na ka treguar Junusi, i cili ka thënë: Na ka treguar Ebu Davudi, i cili ka thënë: Na ka treguar Hammad bin Seleme dhe Hammad bin Zejdi, nga Harun bin Riab el-Usejdi, nga Kinane bin Nuajm el-Adevij, nga Kabisa bin Muharik el-Hilalij, i cili ka thënë: «Mora përsipër një borxh (për pajtimin e njerëzve), andaj erdha te i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) për ta kërkuar atë (ndihmë), e ai tha: Qëndro o Kabisa derisa të na vijë sadakaja, që të urdhërojmë të të jepet prej saj. Pastaj tha: O Kabisa, lëpira (kërkimi i lëmoshës) nuk i lejohet askujt përveç njërës prej këtyre të treve: një njeriu që ka marrë përsipër një borxh (për pajtimin e njerëzve), atij i lejohet të kërkojë derisa ta shlyejë atë e pastaj të ndalet; një njeriu që e ka goditur ndonjë fatkeqësi e cila i ka shkatërruar pasurinë, atij i lejohet të kërkojë derisa të sigurojë mjetet e mjaftueshme për jetesë - ose tha: mbijetesë - e pastaj të ndalet; dhe një njeriu që e ka goditur një varfëri e skajshme, saqë tre burra të mençur nga populli i tij dëshmojnë duke thënë: Filanin e ka goditur varfëria ose nevoja e madhe, atij i lejohet të kërkojë derisa të sigurojë mjetet e mjaftueshme për jetesë - ose mbijetesë - e pastaj të ndalet. Çdo kërkim tjetër përveç këtyre, o Kabisa, është haram (suht), të cilin pronari i tij e ha si haram. Këtë e tha dy ose tri herë».