1444 - Na ka treguar Junusi, i cili ka thënë: Na ka treguar Ebu Davudi, i cili ka thënë: Na ka treguar Verka, nga Mensuri, nga Muxhahidi, nga Ebu Ajjash ez-Zurakiu, i cili ka thënë: «Ishim me të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) në Usfan, kur erdhi koha e namazit, namazit të drekës. Në krye të kalorësisë së mushrikëve ishte Halid bin Velidi. Ai tha: I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) fali me shokët e tij drekën, ndërsa mushrikët thanë: 'Ata kanë një namaz pas këtij, i cili është më i dashur për ta sesa bijtë e tyre, pasuria e tyre dhe vetet e tyre' - e kishin fjalën për namazin e ikindisë. Atëherë zbriti Xhibrili (a.s.) te i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) mes drekës dhe ikindisë dhe e njoftoi atë, si dhe zbriti ky ajet: ﴿وَإِذَا كُنْتَ فِيهِمْ فَأَقَمْتَ لَهُمُ الصَّلاةَ﴾ 'Kur të jesh ti në mesin e tyre dhe t'u prijsh në namaz...' deri në fund të ajetit. Kur erdhi koha e ikindisë, i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) i rreshtoi shokët e tij në dy rreshta, ndërkohë që ata i kishin armët me vete. Ai mori tekbirin, ndërsa armiku ishte përballë Pejgamberit (s.a.v.s.). Të gjithë morën tekbirin dhe të gjithë ranë në ruku. Pastaj i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ra në sexhde bashkë me rreshtin që ishte pas tij, ndërsa të tjerët qëndruan në këmbë duke i ruajtur ata. Kur i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) mbaroi (sexhdet), u ngrit për rekatin e dytë dhe ranë në sexhde të tjerët. Pastaj këta kaluan në vendin e atyre dhe ata kaluan në vendin e këtyre. Ai fali me ta rekatin tjetër, ranë të gjithë në ruku, pastaj i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ra në sexhde bashkë me rreshtin që ishte pas tij, ndërsa të tjerët qëndruan në këmbë duke i ruajtur ata. Kur mbaruan këta, ranë në sexhde ata (që ruanin), pastaj i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) dha selam. Ebu Ajjashi tha: I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) e ka falur këtë namaz dy herë; një herë në Usfan dhe një herë në tokën e Beni Sulejmit».