Musnad al-Tayalisi » Abu Abd al-Rahman al-Fihri
١٤٦٨ - حَدَّثَنَا يُونُسُ ، قَالَ: حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ ، قَالَ: حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ ، عَنْ يَعْلَى بْنِ عَطَاءٍ ، عَنْ عَبْدِ اللهِ بْنِ يَسَارٍ - وَيُكْنَى أَبَا هَمَّامٍ - عَنْ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْفِهْرِيِّ ، قَالَ: «كُنَّا مَعَ رَسُولِ اللهِ - ﷺ - فِي حُنَيْنٍ فَسِرْنَا فِي يَوْمٍ قَائِظٍ شَدِيدِ الْحَرِّ، فَنَزَلْنَا تَحْتَ ظِلَالِ الشَّجَرِ، فَلَمَّا زَالَتِ الشَّمْسُ لَبِسْتُ لَأْمَتِي وَرَكِبْتُ فَرَسِي فَأَتَيْتُ رَسُولَ اللهِ - ﷺ - وَهُوَ فِي فُسْطَاطِهِ، فَقُلْتُ: السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا رَسُولَ اللهِ وَرَحْمَةُ اللهِ وَبَرَكَاتُهُ، قَدْ حَانَ الرَّوَاحُ يَا رَسُولَ اللهِ! فَقَالَ: أَجَلْ، ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللهِ ﷺ: يَا بِلَالُ، فَثَارَ مِنْ تَحْتِ سَمُرَةٍ كَأَنَّ ظِلَّهُ ظِلُّ طَيْرٍ، فَقَالَ: لَبَّيْكَ وَسَعْدَيْكَ، وَأَنَا فِدَاؤُكَ. قَالَ: أَسْرِجْ لِي فَرَسِي، فَأَتَاهُ بِدَفَّتَيْنِ مِنْ لِيفٍ لَيْسَ فِيهِمَا أَشَرٌ وَلَا بَطَرٌ، قَالَ: فَرَكِبَ فَرَسَهُ، ثُمَّ سِرْنَا يَوْمَنَا فَلَقِيَنَا الْعَدُوُّ وَتَشَامَّتِ الْخَيْلَانِ، فَقَاتَلْنَاهُمْ فَوَلَّى الْمُسْلِمُونَ مُدْبِرِينَ كَمَا قَالَ اللهُ تَعَالَى، فَجَعَلَ رَسُولُ اللهِ - ﷺ - يَقُولُ: يَا عِبَادَ اللهِ، أَنَا عَبْدُ اللهِ وَرَسُولُهُ، يَا أَيُّهَا النَّاسُ، إِلَيَّ! أَنَا عَبْدُ اللهِ وَرَسُولُهُ، فَاقْتَحَمَ رَسُولُ اللهِ - ﷺ - عَنْ فَرَسِهِ، وَحَدَّثَنِي مَنْ كَانَ أَقْرَبَ إِلَيْهِ مِنِّي أَنَّهُ أَخَذَ حَفْنَةً مِنْ تُرَابٍ فَحَثَا بِهَا فِي وُجُوهِ الْقَوْمِ وَقَالَ: شَاهَتِ الْوُجُوهُ، قَالَ يَعْلَى بْنُ عَطَاءٍ: فَأَخْبَرَنَا أَبْنَاؤُهُمْ عَنْ آبَائِهِمْ أَنَّهُمْ قَالُوا: مَا بَقِيَ مِنَّا أَحَدٌ إِلَّا امْتَلَأَتْ عَيْنَاهُ وَفَمُهُ مِنَ التُّرَابِ، وَسَمِعْنَا صَلْصَلَةً مِنَ السَّمَاءِ كَمَرِّ الْحَدِيدِ عَلَى الطَّسْتِ الْجَدِيدِ، فَهَزَمَهُمُ اللهُ».
#1468 1468 - Yunus narrated to us, he said: Abu Dawud narrated to us, he said: Hammad ibn Salamah narrated to us, from Ya'la ibn 'Ata, from 'Abdullah ibn Yasar - whose kunya is Abu Hammam - from Abu 'Abd al-Rahman al-Fihri, who said: "We were with the Messenger of Allah (saw) at Hunayn, and we traveled on a sweltering day of intense heat. We stopped to rest under the shade of trees. When the sun began to decline, I put on my armor, mounted my horse, and went to the Messenger of Allah (saw) while he was in his tent. I said: 'Peace be upon you, O Messenger of Allah, and the mercy of Allah and His blessings. It is time to depart, O Messenger of Allah!' He replied: 'Yes.' Then the Messenger of Allah (saw) said: 'O Bilal!' and Bilal sprang up from under a gum acacia tree as if his shadow were the shadow of a bird, and said: 'At your service and at your pleasure, and may I be ransomed for you.' He said: 'Saddle my horse for me.' So he brought him a saddle made of palm fibers, in which there was neither vanity nor arrogance. He said: So he mounted his horse, and we traveled through our day until we met the enemy and the two cavalries faced each other. We fought them, but the Muslims turned back in retreat as Allah the Exalted said. The Messenger of Allah (saw) began saying: 'O servants of Allah, I am the servant of Allah and His Messenger! O people, come to me! I am the servant of Allah and His Messenger!' Then the Messenger of Allah (saw) dismounted from his horse, and someone who was closer to him than I was told me that he took a handful of dust and threw it into the faces of the people, saying: 'May these faces be deformed.' Ya'la ibn 'Ata said: Their sons informed us from their fathers that they said: 'There was not one of us left whose eyes and mouth were not filled with dust, and we heard a clanging from the sky like the sound of iron striking a new basin, and Allah defeated them.'"
⚠️ Përkthimi i këtij hadithi nuk është kontrolluar ende.
1468 - Na ka treguar Junusi, i cili ka thënë: Na ka treguar Ebu Davudi, i cili ka thënë:
Na ka treguar Hammad bin Seleme, nga Jala bin Ata, nga Abdullah bin Jesar - i cili thirret me kunjen Ebu Hemmam - nga Ebu Abdurrahman el-Fihri, i cili ka thënë: «Ishim me të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) në Hunejn dhe udhëtuam në një ditë përvëluese me nxehtësi të madhe. Pushuam nën hijet e pemëve. Kur dielli filloi të anonte, vesha pajisjet e mia luftarake, hipa në kalin tim dhe shkova te i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ndërsa ai ishte në çadrën e tij. I thashë: Es-selamu alejke ja Resulullah ve rahmetullahi ve berekatuhu! Ka ardhur koha e nisjes, o i Dërguari i Allahut! Ai tha: Po. Pastaj i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) tha: O Bilal! Atëherë Bilali u ngrit me shpejtësi nga poshtë një peme (semureh), sikur hija e tij të ishte hija e një shpendi, dhe tha: Të përgjigjem me gjithë dëshirë dhe jam në shërbimin tënd, qofsha i flijuar për ty! Ai i tha: Shaloje kalin tim. Ai i solli dy rripa prej lëvore palme, në të cilët nuk kishte as mendjemadhësi e as luks. Tha: Ai hipi mbi kalin e tij, pastaj udhëtuam gjatë asaj dite derisa u takuam me armikun dhe dy ushtritë u përballën. I luftuam ata, por muslimanët u kthyen prapa duke ikur, ashtu siç ka thënë Allahu i Madhëruar. Atëherë i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) filloi të thoshte: O robërit e Allahut, unë jam robi i Allahut dhe i Dërguari i Tij! O njerëz, ejani tek unë! Unë jam robi i Allahut dhe i Dërguari i Tij! Pastaj i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) zbriti me shpejtësi nga kali i tij. Më tregoi ai që ishte më afër tij se unë, se ai mori një grusht dhe (pluhur) dhe ua hodhi në fytyrat e njerëzve (armiqve) duke thënë: U shëmtofshin ato fytyra! Jala bin Ata ka thënë: Na kanë treguar bijtë e tyre nga baballarët e tyre se ata kanë thënë: Nuk mbeti askush prej nesh pa iu mbushur sytë dhe goja me atë dhe. Dhe dëgjuam një ushtimë nga qielli si zhurma e goditjes së hekurit mbi një legen të ri prej bakri, dhe Allahu i mposhti ata.»
Database ID: 121403 Views: 11