1470 - Na ka treguar Junusi, i cili ka thënë: Na ka treguar Ebu Davudi, i cili ka thënë: Na ka treguar Ebu Avane, nga Firas bin Jahja, nga esh-Sha'bi, nga Mesruku, nga Aisheja (r.a.), e cila ka thënë:

«Ishim te i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) gjatë sëmundjes së tij nga e cila vdiq, dhe asnjëra prej nesh nuk mungonte, kur erdhi Fatimja duke ecur, e ecja e saj nuk dallonte aspak nga ecja e të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.). Kur e pa, ai tha: 'Mirë se vjen, o bija ime', pastaj e uli në të djathtën e tij - ose në të majtën e tij - pastaj i pëshpëriti diçka në vesh dhe ajo qau. Unë i thashë asaj mes grave të tij: 'I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) të zgjodhi ty mes nesh për të të treguar një fshehtësi, ndërsa ti po qan?' Pastaj ai i pëshpëriti përsëri diçka dhe ajo qeshi. Tha (Aisheja): I thashë asaj: 'Të betohem në të drejtën time - ose në atë që kam të drejtë mbi ty - të më tregosh'. Ajo tha: 'Nuk do ta zbuloj fshehtësinë e të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.)'. Tha (Aisheja): Kur Pejgamberi (s.a.v.s.) ndërroi jetë, e pyeta atë, dhe ajo tha: 'Tani po. Sa i përket të qarit tim, i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) më tha: Xhibrili (a.s.) ma paraqiste Kuranin çdo vit një herë, ndërsa këtë vit ma paraqiti dy herë, dhe nuk shoh tjetër veçse afati im (vdekja) është afruar, prandaj qava. Atëherë ai më tha: Ki frikë Allahun dhe bëj durim, sepse unë jam paraardhësi më i mirë për ty. Pastaj tha: O Fatime, a nuk je e kënaqur të jesh zonja e grave të botëve, ose zonja e grave të këtij umeti? Dhe unë qesha'.»