Musnad al-Tayalisi » Musnad of Aisha, Mother of the Believers
١٦٥١ - حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ ، قَالَ: حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ بُدَيْلٍ الْعُقَيْلِيُّ - بَصْرِيٌّ ثِقَةٌ صَدُوقٌ - عَنْ أَبِيهِ ، عَنْ أَبِي الْجَوْزَاءِ ، عَنْ عَائِشَةَ ، قَالَتْ: «كَانَ رَسُولُ اللهِ ﷺ يَسْتَفْتِحُ الصَّلَاةَ بِالتَّكْبِيرِ وَالْقِرَاءَةَ بِـ ﴿الْحَمْدُ لِلهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ﴾ فَإِذَا رَكَعَ لَمْ يُشْخِصْ رَأْسَهُ وَلَمْ يَخْفِضْهُ، وَلَكِنْ بَيْنَ ذَلِكَ، فَإِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ لَمْ يَسْجُدْ حَتَّى يَسْتَوِيَ قَائِمًا، فَإِذَا سَجَدَ فَرَفَعَ رَأْسَهُ لَمْ يَسْجُدْ حَتَّى يَسْتَوِيَ قَاعِدًا، وَكَانَ يَفْرِشُ قَدَمَهُ الْيُسْرَى، وَيَنْصِبُ قَدَمَهُ الْيُمْنَى، وَكَانَ يَقُولُ فِي كُلِّ رَكْعَتَيْنِ: التَّحِيَّاتُ، وَكَانَ يَنْهَى عَنْ عَقِبِ الشَّيْطَانِ، وَعَنِ افْتِرَاشٍ كَافْتِرَاشِ السَّبُعِ وَالْكَلْبِ، وَكَانَ يَخْتِمُ الصَّلَاةَ بِالتَّسْلِيمِ».
#1651 1651 - Abu Dawud narrated to us, he said: Abd al-Rahman ibn Budayl al-Uqayli - a trustworthy and truthful Basran - narrated to us, from his father, from Abu al-Jawza, from Aisha, she said: "The Messenger of Allah (pbuh) used to start the prayer with the Takbir and the recitation with 'Praise be to Allah, Lord of the Worlds'. When he bowed (ruku'), he would neither raise his head high nor lower it, but kept it in between. When he raised his head from bowing, he would not prostrate until he stood up straight. When he prostrated and then raised his head, he would not prostrate again until he sat up straight. He used to lay his left foot flat and keep his right foot upright. He used to say the 'At-Tahiyyat' (the greetings) in every two rak'ahs. He used to forbid the 'devil's squat' (uqub al-shaytan) and spreading one's arms like a beast of prey or a dog. And he used to conclude the prayer with the Taslim."
⚠️ Përkthimi i këtij hadithi nuk është kontrolluar ende.
1651 - Na ka treguar Ebu Davudi, i cili ka thënë: Na ka treguar Abdurrahman bin Budejl el-Ukejli - i cili është basri, i besueshëm dhe i sinqertë - nga babai i tij, nga Ebu el-Xhevza, nga Aisheja, e cila ka thënë: «I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) e fillonte namazin me tekbir dhe leximin me ﴿El-hamdu lil-lahi Rabbil-alemin﴾. Kur binte në ruku, nuk e ngrinte kokën lart e as nuk e ulte shumë poshtë, por e mbante në mes të kësaj. Kur e ngrinte kokën nga rukuja, nuk binte në sexhde derisa të drejtohej plotësisht në këmbë. Kur e ngrinte kokën nga sexhdja, nuk binte në sexhden tjetër derisa të ulej drejt. Ai e shtronte këmbën e tij të majtë dhe e mbante të ngritur këmbën e djathtë. Në çdo dy rekate thoshte: Et-tehijat. Ai e ndalonte uljen si të shejtanit (akibu-shejtan) dhe shtrirjen e krahëve siç i shtrijnë bishat dhe qeni. Namazin e përfundonte me teslim (selam).»
Database ID: 121586 Views: 22