1693 - Na ka treguar Ebu Davudi, i cili ka thënë: Na ka treguar Sakhr bin Xhuvejrije, nga Nafiu, nga Ibn Umeri, i cili ka thënë: "Njerëzit shihnin ëndrra në kohën e Pejgamberit (s.a.v.s.) dhe ia tregonin ato atij, e ai thoshte për to atë që dëshironte Allahu të thoshte. Një natë i thashë vetes: 'Sikur të kishte ndonjë mirësi tek ti, do të shihje ëndërr ashtu siç shohin njerëzit'. Pastaj thashë: 'O Allah, nëse Ti e di se tek unë ka mirësi, atëherë më mundëso të shoh (ëndërr)'.

Kur fjeta, pashë në ëndërr sikur më erdhën dy melekë, ku në dorën e secilit prej tyre ishte një rrahëse prej hekuri. Më morën dhe më dërguan derisa më ndalën mbi Xhehenem, ndërkohë që ata po më shtynin drejt tij. Xhehenemi ishte i palosur (si pus). Unë thashë: 'Kërkoj mbrojtje tek Allahu prej Xhehenemit'. Atëherë erdhi një melek tjetër dhe më tha: 'Mos u frikëso! Ti je njeri i mirë, sikur të falje më shumë namaz'.

Ibn Umeri tha: Kur u gdhi, shkova te Hafsa dhe ia tregova asaj ëndrrën, e pastaj Hafsa ia tregoi atë Pejgamberit (s.a.v.s.). Pejgamberi (s.a.v.s.) tha: 'Vërtet, Abdullah bin Umeri është njeri i mirë'. Nafiu tha: Pas kësaj, Abdullahu falte shumë namaz."