⚠️
Përkthimi i këtij hadithi nuk është kontrolluar ende.
2315 - Na ka treguar Ebu Davudi, i cili ka thënë: Na ka treguar Fulejh bin Sulejmani, nga Seid bin Ubejd bin es-Sebbaku, nga Ebu Seidi, i cili ka thënë: «Kur ndonjë burrë ishte në gjendje të rëndë në kohën e Pejgamberit (s.a.v.s.) dhe i afrohej vdekja, ne e thirrnim Pejgamberin (s.a.v.s.) që të ishte pranë tij. Ndonjëherë kjo zgjaste shumë, andaj thamë: 'Kjo po e rëndon Pejgamberin (s.a.v.s.)'. Atëherë menduam që ta linim derisa të vdiste, e pastaj ta thirrnim Pejgamberin (s.a.v.s.) te ai. Kështu vepruam një kohë, pastaj pamë se ishte më e lehtë për Pejgamberin (s.a.v.s.) që t'i bartnim xhenazet tona tek ai, kështu vepruam dhe kështu mbeti puna.»