2420 - Na ka treguar Ebu Davudi, i cili ka thënë: Na ka treguar Zem'ah, nga Ez-Zuhriu, nga Seid ibn el-Musejjibi dhe Ebu Seleme ibn Abdurrahmani, nga Ebu Hurejre, se: «Dy gra nga fisi Hudhejl u goditën me njëra-tjetrën, ku njëra prej tyre e goditi tjetrën me gur dhe e vrau atë bashkë me foshnjën që kishte në bark. Ata u grindën dhe shkuan te i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.), i cili gjykoi që për foshnjën e saj të jepet një 'gurre' (një rob ose një robëreshë), ndërsa gjykoi që dëmshpërblimi (dija) për gruan të paguhet nga të afërmit e vrasëses (akileh). Ai e la trashëgiminë e saj për fëmijët e saj dhe ata që ishin me ta. Atëherë erdhi Ibn en-Nabigah el-Hudheliu dhe tha: 'O i Dërguari i Allahut, si të dëmshpërblehet për dikë që as nuk ka ngrënë, as nuk ka pirë, as nuk ka folur dhe as nuk ka qarë (kur ka lindur)? Një gjë e tillë duhet të jetë e pavlefshme (pa dëmshpërblim)!' I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) tha: 'Ky është nga vëllezërit e fallxhorëve, për shkak të rimës (saj') që përdori'.»