⚠️
Përkthimi i këtij hadithi nuk është kontrolluar ende.
2459 - Na ka treguar Ebu Davudi, i cili ka thënë: Na ka treguar Ibn Ebi Dhibi, nga Ez-Zuhriu, nga Ebu Seleme, nga Ebu Hurejre, i cili ka thënë:
«Kur vdiste ndonjë besimtar në kohën e Pejgamberit (s.a.v.s.), dhe e sillnin te Pejgamberi (s.a.v.s.), ai pyeste: "A ka ai ndonjë borxh?" Nëse thoshin: "Po", ai pyeste: "A ka lënë diçka për shlyerjen e borxhit të tij?" Nëse thoshin: "Po", ai ia falte namazin e xhenazes. E nëse thoshin: "Jo", ai thoshte: "Faljani namazin shokut tuaj".
Kur Allahu i Madhëruar na dha çlirimet (fitoret), ai tha: "Unë jam më i afërt për besimtarët sesa vetë ata. Kushdo që lë borxh, ai mbetet mbi mua (për t'u shlyer), ndërsa kushdo që lë pasuri, ajo u takon trashëgimtarëve"».