2562
- Na ka treguar Ebu Davudi, i cili ka thënë: Na ka treguar Vuhejb bin Halid, i cili ishte i besueshëm, e ky ka thënë: Na ka treguar Suhejl bin Ebi Salih el-Medeni, nga babai i tij, nga Ebu Hurejra, i cili ka thënë: Ka thënë Pejgamberi (s.a.v.s.): «Nuk ka asnjë pronar thesari që nuk e jep zeqatin e thesarit të tij, e që të mos sillet ai dhe thesari i tij në Ditën e Kiametit, ku ai (thesari) do të nxehet si pllaka prej zjarrit të Xhehenemit dhe me to do t'i vuloset balli, anët e fytyrës dhe shpina e tij, derisa Allahu i Madhëruar të gjykojë mes robërve të Tij në një ditë që zgjat sa pesëdhjetë mijë vjet sipas llogarisë suaj, e pastaj do ta shohë rrugën e tij, ose për në Xhenet ose për në Zjarr. Dhe nuk ka asnjë pronar devesh që nuk e jep zeqatin e deveve të tij, e që të mos sillet ai dhe devetë e tij në Ditën e Kiametit në gjendjen më të plotë që kanë qenë, e ai do të shtrihet në një fushë të rrafshët dhe ato do ta shkelin me thundrat e tyre; sa herë që të kalojë e fundit prej tyre, do të kthehet tek ai e para, derisa Allahu i Madhëruar të gjykojë mes robërve të Tij në një ditë që zgjat sa pesëdhjetë mijë vjet sipas llogarisë suaj, e pastaj do ta shohë rrugën e tij, ose për në Xhenet ose për në Zjarr. Dhe nuk ka asnjë pronar delesh që nuk e jep zeqatin e deleve të tij, e që të mos sillet ai dhe delet e tij në Ditën e Kiametit në gjendjen më të plotë që kanë qenë, e ai do të shtrihet në një fushë të rrafshët dhe ato do ta godasin me brirët e tyre e do ta shkelin me thundrat e tyre; sa herë që të kalojë e fundit prej tyre, do të kthehet tek ai e para, derisa Allahu i Madhëruar të gjykojë mes robërve të Tij në një ditë që zgjat sa pesëdhjetë mijë vjet sipas llogarisë suaj, e pastaj do ta shohë rrugën e tij, ose për në Xhenet ose për në Zjarr».

U pyet: O i Dërguari i Allahut, po për kuajt? Tha: «Kuajt kanë të lidhur mirësinë në ballin e tyre deri në Ditën e Kiametit. Kuajt janë tre llojesh: për një njeri janë shpërblim, për një tjetër janë mbulesë (mbrojtje), ndërsa për një tjetër janë barrë (mëkat). Sa i përket atij që i ka shpërblim, ai është njeriu që i mban dhe i ruan ata për hir të Allahut të Madhëruar; çdo gjë që ata fusin në barkun e tyre, ai ka shpërblim për të. Edhe sikur t'i kullotë në një lëndinë dhe t'ua zgjasë litarin, ai do të ketë shpërblim për çdo gjë që ato fusin në barkun e tyre. Edhe sikur ato të vrapojnë në një apo dy kodrina, ai do të ketë shpërblim për çdo hap që ato hedhin. Edhe sikur t'i kalojë pranë një lumi e ato të pinë prej tij, ai do të ketë shpërblim për çdo pikë që ato fusin në barkun e tyre», derisa përmendi shpërblimin edhe për plehun dhe urinën e tyre. «Sa i përket atij që i ka mbulesë, ai është njeriu që i mban ato për t'u mbrojtur nga lypja, për nder dhe bukuri, duke mos harruar të drejtën e tyre në kurrizin dhe barkun e tyre, si në vështirësi ashtu edhe në lehtësi. Ndërsa ai që i ka barrë (mëkat), është njeriu që i mban ato për mendjemadhësi, mburrje dhe syfaqësi para njerëzve».

U pyet: O i Dërguari i Allahut, çfarë thua për gomerët? Tha: «Nuk më ka zbritur gjë tjetër për ta përveç këtij ajeti gjithëpërfshirës: {Kush punon ndonjë të mirë, qoftë edhe sa pesha e një thërrmije, do ta shohë atë. E kush punon ndonjë të keqe, qoftë edhe sa pesha e një thërrmije, do ta shohë atë}».