⚠️
Përkthimi i këtij hadithi nuk është kontrolluar ende.
2815 - Na ka treguar Ebu Davudi, i cili ka thënë: Na ka treguar Hammad bin Seleme, nga Ali bin Zejdi, nga Jusuf bin Mihrani, nga Ibn Abbasi, i cili ka thënë: «I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë lidhur me fjalën e Allahut të Madhëruar: ﴿Kur merrni hua prej njëri-tjetrit për një afat të caktuar, shkruajeni atë...﴾ deri në fund të ajetit: Vërtet, i pari që ka mohuar ka qenë Ademi. Allahu ia tregoi atij pasardhësit e tij dhe ai pa një burrë të shndritshëm, të cilit i rrezatonte drita. Ai tha: O Zot, kush është ky? Tha: Ky është biri yt, Davudi. Tha: O Zot, sa është jetëgjatësia e tij? Tha: Gjashtëdhjetë vjet. Tha: O Zot, shtoja jetën atij. Tha: Jo, përveç nëse i jep ti nga jeta jote. Tha: Sa është jeta ime? Tha: Një mijë vjet. Ademi tha: Unë i dhurova atij dyzet vjet. Tha: Atëherë Allahu i Madhëruar shkroi për këtë një dokument dhe bëri dëshmitarë engjëjt e Tij. Kur i erdhi vdekja dhe i erdhën engjëjt, ai tha: Më kanë mbetur edhe dyzet vjet nga jeta ime. Ata i thanë: Ti ia ke dhuruar ato birit tënd, Davudit. Ai tha: Nuk i kam dhuruar askujt asgjë. Tha: Atëherë Allahu i Madhëruar e nxori dokumentin dhe dëshmuan engjëjt e Tij».