Transmeton xhaxhai i Harixhe bin es-Salt et-Temimiut: Ne u kthyem nga i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) dhe erdhëm te një fis arab. Ata na thanë: "Na është thënë se keni sjellë diçka të mirë nga ai njeri. A keni ndonjë ilaç apo rukje, sepse kemi një të sëmurë mendor të lidhur në pranga?" Ne u thamë: "Po." Atëherë ata sollën të sëmurin në pranga. Ai tha: "I lexova atij suren el-Fatiha për tri ditë, mëngjes e mbrëmje. Sa herë që e përfundoja, mblidhja pështymën time dhe pështyja lehtë mbi të, derisa ai u shërua sikur të ishte çliruar nga litarët. Ata më dhanë një shpërblim, por unë thashë: 'Jo, derisa ta pyes të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.)'." Pejgamberi (s.a.v.s.) tha: "Pranoje atë, sepse pasha jetën time, ka prej atyre që përfitojnë me rukje të pavlefshme, ndërsa ti ke përfituar me një rukje të vërtetë."