⚠️
Përkthimi i këtij hadithi nuk është kontrolluar ende.
Transmeton Ebu Hurejre: Në vitin e Çlirimit të Mekës, fisi Huza'a vrau një burrë nga fisi Beni Lejth në hakmarrje për një person të tyre të vrarë. Pejgamberi (s.a.v.s.) u njoftua për këtë, andaj hipi mbi devenë e tij dhe u mbajti njerëzve një fjalim ku tha: "Vërtet, Allahu e ka mbrojtur Mekën nga vrasjet – ose nga elefanti – dhe i dha fuqi të Dërguarit të Tij dhe besimtarëve mbi të. Vini re! Luftimi në të nuk i ka qenë i lejuar askujt para meje dhe nuk do t'i lejohet askujt pas meje. Mua më qe lejuar vetëm për një kohë të shkurtër gjatë asaj dite. Pa dyshim, ajo në këtë çast është vend i shenjtë: nuk lejohet të shkulen ferrat e saj, as të priten pemët e saj dhe as të merren sendet e humbura, përveç nga ai që i shpall ato publikisht për të gjetur pronarin. Nëse dikush vritet, i afërmi i tij më i afërt ka të drejtë të zgjedhë njërën nga dy mundësitë: dëmshpërblimin (dijan) ose hakmarrjen (kisasin)." Atëherë erdhi një burrë nga Jemeni dhe tha: "O i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.), shkruaje këtë për mua." Pejgamberi (s.a.v.s.) urdhëroi: "Shkruajani këtë filanit." Atëherë një burrë nga Kurejshët tha: "Përveç idhhirit (lloj bari), o i Dërguari i Allahut, sepse ne e përdorim atë në shtëpitë tona dhe për varret tona." Pejgamberi (s.a.v.s.) u përgjigj: "Përveç idhhirit, përveç idhhirit."