Transmeton Aishja: U nisëm me të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) në një prej udhëtimeve të tij, derisa arritëm në El-Bejda ose Dhatul-Xhejsh, ku m'u këput një qafore e imja. I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ndaloi për ta kërkuar atë, e bashkë me të ndaluan edhe njerëzit. Në atë vend nuk kishte ujë, prandaj njerëzit shkuan te Ebu Bekër es-Siddiku dhe i thanë: "A nuk po e sheh çfarë ka bërë Aishja? Ajo e bëri të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) dhe njerëzit të ndalojnë në një vend ku nuk ka ujë, e as ata nuk kanë ujë me vete." Erdhi Ebu Bekri ndërkohë që i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) kishte vënë kokën në kofshën time dhe po flinte. Ai më tha: "E ke ndaluar të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) dhe njerëzit në një vend ku nuk ka ujë, e as ata nuk kanë ujë me vete." Ai më qortoi dhe tha çfarë deshi Allahu të thoshte, e më goditi me dorën e tij në ije. Asgjë nuk më pengonte të lëvizja përveç faktit që i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ishte i mbështetur në kofshën time. I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) u ngrit kur zbardhi mëngjesi dhe nuk kishte ujë, kështu që Allahu shpalli ajetin e Tejemumit dhe njerëzit morën Tejemum. Usejd bin Hudajri tha: "O familja e Ebu Bekrit! Kjo nuk është mirësia juaj e parë." Më pas, e ngritëm devenë mbi të cilën kisha qenë hipur dhe e gjetëm qaforen poshtë saj.