⚠️
Përkthimi i këtij hadithi nuk është kontrolluar ende.
Transmeton Imrani:
Ishim në një udhëtim me Pejgamberin (s.a.v.s.) dhe udhëtuam deri në pjesën e fundit të natës, pastaj ndaluam dhe ramë në gjumë të rëndë. Nuk ka gjë më të ëmbël për udhëtarin sesa gjumi në fund të natës. Na zgjoi vetëm nxehtësia e diellit. I pari që u zgjua ishte filani, pastaj filani, e pastaj filani, ndërsa i katërti ishte Omer bin el-Hatabi. Kur Pejgamberi (s.a.v.s.) flinte, askush nuk e zgjonte derisa të zgjohej vetë, sepse ne nuk e dinim se çfarë po i shpallej gjatë gjumit të tij. Kur u zgjua Omeri dhe pa gjendjen e njerëzve, pasi ishte burrë i rreptë, filloi të thoshte "Allahu Ekber" me zë të lartë derisa Pejgamberi (s.a.v.s.) u zgjua nga zëri i tij. Pasi u zgjua, njerëzit iu ankuan për atë që u kishte ndodhur. Ai tha: "Nuk ka dëm, udhëtoni!" U nisën dhe pasi bënë një rrugë të shkurtër, Pejgamberi (s.a.v.s.) ndaloi, kërkoi ujë dhe mori abdest. Pastaj u thirr ikameti për namaz dhe ai i priu njerëzit në namaz. Kur përfundoi namazin, pa një burrë që kishte qëndruar mënjanë e nuk ishte falur me njerëzit. Ai e pyeti: "O filan! Çfarë të pengoi të faleshe me ne?" Ai u përgjigj: "Jam xhunub dhe nuk ka ujë." Pejgamberi (s.a.v.s.) i tha: "Përdor tokën e pastër (bëj tejemum), sepse kjo të mjafton."
Pastaj Pejgamberi (s.a.v.s.) vazhdoi rrugën dhe njerëzit iu ankuan për etjen. Ai zbriti dhe thirri Aliun dhe një person tjetër, duke i urdhëruar: "Shkoni dhe kërkoni ujë." Ata u nisën dhe takuan një grua që qëndronte mes dy shakujve me ujë mbi devenë e saj. E pyetën: "Ku mund të gjejmë ujë?" Ajo tha: "Isha te uji dje në këtë kohë dhe njerëzit e mi janë pas meje." Ata i kërkuan ta shoqëronte. Ajo pyeti: "Ku?" Ata i thanë: "Te i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.)." Ajo tha: "A te ai që quhet 'Sabi' (ai që ka ndryshuar fenë)?" Ata u përgjigjën: "Po, te ai që e ke fjalën, ndaj eja." E sollën te Pejgamberi (s.a.v.s.) dhe i treguan ngjarjen. Ai kërkoi që ta ndihmonin të zbriste, pastaj kërkoi një enë dhe derdhi ujë nga grykat e shakujve në të. I mbylli grykat e mëdha dhe hapi ato të voglat, pastaj u thirrën njerëzit: "Pini dhe jepuni ujë kafshëve." Të gjithë pinë, i ngitën kafshët dhe shuan etjen. Në fund, Pejgamberi (s.a.v.s.) i dha një enë me ujë personit që ishte xhunub, duke i thënë: "Shko dhe derdhe mbi vete." Gruaja po qëndronte dhe vështronte çfarë po bëhej me ujin e saj. Për Allahun, kur iu kthyen shakujt, ata dukeshin edhe më plot sesa kur filluam. Pastaj Pejgamberi (s.a.v.s.) na urdhëroi: "Mblidhni diçka për të." Njerëzit mblodhën hurma, miell dhe ushqime të tjera sa për një vakt të mirë, i vendosën në një pëlhurë dhe e ndihmuan të hipte mbi deve, duke ia vënë ushqimin përpara. Pejgamberi (s.a.v.s.) i tha: "Dije se ne nuk kemi marrë asgjë nga uji yt, por Allahu është Ai që na dha ujë."
Ajo u kthye te njerëzit e saj me vonesë. Kur e pyetën se çfarë e vonoi, ajo u tha: "Një gjë e çuditshme! Më takuan dy burra dhe më dërguan te ai që quhet 'Sabi', i cili bëri këtë e atë. Për Allahun, ai ose është magjistari më i madh mes qiellit dhe tokës, ose është vërtet i Dërguari i Allahut." Pas kësaj, muslimanët sulmonin idhujtarët rreth vendbanimit të saj, por kurrë nuk e preknin fshatin e saj. Një ditë ajo u tha njerëzve të saj: "Mendoj se këta njerëz po ju kursejnë qëllimisht. A keni dëshirë të hyni në Islam?" Ata e dëgjuan dhe të gjithë pranuan Islamin.