⚠️
Përkthimi i këtij hadithi nuk është kontrolluar ende.
Transmeton Hafsa bint Sirin: Ne i ndalonim vajzat tona që të dilnin për namazin e Bajramit. Erdhi një grua dhe u vendos në pallatin e Beni Khalafit, kështu që unë shkova tek ajo. Ajo tregoi se burri i motrës së saj kishte marrë pjesë në dymbëdhjetë beteja bashkë me Pejgamberin (s.a.v.s.) dhe motra e saj kishte qenë me të në gjashtë prej tyre. Motra e saj tregonte se ato kujdeseshin për të sëmurët dhe mjekonin të plagosurit. Njëherë ajo e pyeti: "O i Dërguari i Allahut, a ka ndonjë pengesë nëse njëra prej nesh nuk ka xhilbab që të mos dalë?" Pejgamberi (s.a.v.s.) tha: "Shoqja e saj le t’i japë hua prej xhilbabit të saj, që ato të dëshmojnë mirësinë dhe lutjet e besimtarëve." Hafsa shtoi: Kur erdhi Um Atija, shkova tek ajo dhe e pyeta: "A ke dëgjuar diçka për këtë?" Um Atija tha: "Po, u flijofsh im atë për të (dhe sa herë që e përmendte Pejgamberin (s.a.v.s.) thoshte gjithmonë: 'u flijofsh im atë për të'). Ai ka thënë: 'Le të dalin vajzat e reja, ato që qëndrojnë të mbuluara dhe gratë me cikël menstrual, por gratë me cikël menstrual le t’i qëndrojnë larg vendfaljes (Musal-lasë). Le të dëshmojnë mirësinë dhe lutjet e besimtarëve'." Hafsa tha: "Unë e pyeta: 'Edhe ato me cikël?'" Um Atija u përgjigj: "Po, a nuk marrin pjesë ato në Arafat e në vende të tjera?"