⚠️
Përkthimi i këtij hadithi nuk është kontrolluar ende.
Transmeton Enes ibn Maliku: Një ditë xhumaje, një burrë hyri në xhami përmes derës që ishte përballë minberit, ndërkohë që i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) po mbante hytben. Burri qëndroi para të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.) dhe tha: "O i Dërguari i Allahut! Bagëtia po ngordh dhe rrugët janë ndërprerë, andaj lute Allahun të na lëshojë shi." Atëherë, i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) i ngriti të dyja duart dhe tha: "O Allah, na jep shi! O Allah, na jep shi! O Allah, na jep shi!" Enesi shtoi: "Pasha Allahun, ne nuk shihnim asnjë re apo re të vogël në qiell, dhe mes nesh e malit Sila nuk kishte asnjë shtëpi apo ndërtesë." Ai vazhdoi: "Pastaj pas malit u shfaq një re në formë mburoje. Kur arriti në mes të qiellit, u përhap dhe filloi të bjerë shi." Enesi tha: "Pasha Allahun, ne nuk e pamë diellin për gjashtë ditë me radhë. Të xhumanë pasuese, një burrë hyri nga e njëjta derë ndërkohë që i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) po mbante hytben. Ai qëndroi para tij dhe tha: 'O i Dërguari i Allahut! Pasuria po shkatërrohet dhe rrugët janë ndërprerë, andaj lute Allahun që ta ndalë shiun.'" I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) i ngriti të dyja duart dhe tha: "O Allah, rreth nesh e jo mbi ne. O Allah, mbi rrafshnalta, mbi male, mbi kodra, në lugina dhe në vendet ku rriten pemët." Atëherë shiu pushoi dhe ne dolëm duke ecur në diell. Sheriku e pyeti Enesin nëse ishte i njëjti burrë si herën e parë, por ai tha se nuk e dinte.