Transmeton Ebu Mes'udi: Kur u shpallën ajetet e sadakasë, ne punonim si bartës (për të fituar e për të dhënë lëmoshë). Erdhi një njeri dhe dha sadaka në sasi të madhe, e njerëzit thanë: "Ky po bën syfaqësi." Pastaj erdhi një njeri tjetër dhe dha vetëm një sa' (masë), e ata thanë: "Allahu nuk ka nevojë për këtë sa' të këtij." Atëherë u shpall ajeti: "Ata (munafikët) që i përqeshin ata besimtarë që japin sadaka vullnetarisht dhe ata që nuk gjejnë asgjë tjetër (për të dhënë) përveç mundit të tyre..." (9:79).