⚠️
Përkthimi i këtij hadithi nuk është kontrolluar ende.
Transmeton Enesi se Ebu Bekri i shkroi këtë letër kur e dërgoi atë në Bahrejn: Me emrin e Allahut, të Gjithëmëshirshmit, Mëshirëplotit. Ky është detyrimi i Zekatit të cilin i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) e bëri obligim për muslimanët dhe të cilin Allahu e urdhëroi të Dërguarin e Tij. Kushdo prej muslimanëve që i kërkohet kjo shumë ashtu siç është caktuar, le ta japë; ndërsa atij që i kërkohet më shumë se aq, të mos e japë. Për njëzet e katër deve ose më pak, Zekati jepet në dele: për çdo pesë deve, një dele. Kur numri i tyre arrin nga njëzet e pesë deri në tridhjetë e pesë deve, jepet një deve femër njëvjeçare (bint mahad). Kur numri arrin nga tridhjetë e gjashtë deri në dyzet e pesë deve, jepet një deve femër dyvjeçare (bint lebuna). Kur numri arrin nga dyzet e gjashtë deri në gjashtëdhjetë deve, jepet një deve femër trivjeçare (hikka). Kur numri arrin nga gjashtëdhjetë e një deri në shtatëdhjetë e pesë deve, jepet një deve femër katërvjeçare (xhedhea). Kur numri arrin nga shtatëdhjetë e gjashtë deri në nëntëdhjetë deve, jepen dy deve femra dyvjeçare. Kur numri arrin nga nëntëdhjetë e një deri në njëqind e njëzet deve, jepen dy deve femra trivjeçare. Kur numri i deveve e kalon njëqind e njëzetën, atëherë për çdo dyzet deve jepet një deve femër dyvjeçare, ndërsa për çdo pesëdhjetë deve jepet një deve femër trivjeçare. Kush ka vetëm katër deve, nuk e ka obligim Zekatin, përveç nëse pronari i tyre dëshiron vetë; por kur ato bëhen pesë deve, atëherë jepet një dele. Sa i përket Zekatit të deleve që kullosin: nëse janë nga dyzet deri në njëqind e njëzet dele, jepet një dele. Nëse numri i tyre e kalon njëqind e njëzetën deri në dyqind dele, jepen dy dele. Nëse numri i tyre e kalon dyqindëshin deri në treqind dele, jepen tri dele. Për çdo njëqind dele mbi treqind, jepet një dele. Nëse dikush ka më pak se dyzet dele, qoftë edhe për një dele më pak, nuk e ka obligim Zekatin, përveç nëse pronari dëshiron vetë. Për argjendin, Zekati është një e dyzetat (2.5%). Nëse dikush ka vetëm njëqind e nëntëdhjetë dërhemë, nuk ka obligim të japë gjë, përveç nëse pronari dëshiron vetë.