⚠️
Përkthimi i këtij hadithi nuk është kontrolluar ende.
Transmeton Ebu Xhuhejfe: Pejgamberi (s.a.v.s.) vëllazëroi Selmanin me Ebu Derdanë. Selmani e vizitoi Ebu Derdanë dhe e pa Ummu Derdanë me rroba të thjeshta e të lëna pas dore, ndaj e pyeti se pse ishte në atë gjendje. Ajo u përgjigj: "Vëllai yt, Ebu Derda, nuk ka nevojë për këtë botë." Kur erdhi Ebu Derda, i përgatiti ushqim Selmanit e i tha: "Ha!" Selmani i tha: "Unë nuk ha derisa të hash edhe ti." Ebu Derda tha: "Unë jam me agjërim." Selmani përsëriti: "Unë nuk do të ha derisa të hash edhe ti." Atëherë ai hëngri. Kur erdhi nata, Ebu Derda u ngrit për t'u falur, por Selmani i tha: "Fli!", dhe ai fjeti. Më vonë u ngrit përsëri, e ai i tha: "Fli!" Kur erdhi pjesa e fundit e natës, Selmani i tha: "Ngrihu tani!", dhe të dy falën namazin. Atëherë Selmani i tha: "Vërtet, Zoti yt ka të drejtë mbi ty, vetja jote ka të drejtë mbi ty dhe familja jote ka të drejtë mbi ty; andaj jepi secilit të drejtën që i takon." Ebu Derda shkoi te Pejgamberi (s.a.v.s.) dhe ia tregoi këtë, e Pejgamberi (s.a.v.s.) tha: "Selmani ka thënë të vërtetën."