Sahih al-Bukhari » The Book of Leasing » What is paid for Ruqya
حَدَّثَنَا أَبُو النُّعْمَانِ، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ أَبِي بِشْرٍ، عَنْ أَبِي الْمُتَوَكِّلِ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ انْطَلَقَ نَفَرٌ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي سَفْرَةٍ سَافَرُوهَا حَتَّى نَزَلُوا عَلَى حَىٍّ مِنْ أَحْيَاءِ الْعَرَبِ فَاسْتَضَافُوهُمْ، فَأَبَوْا أَنْ يُضَيِّفُوهُمْ، فَلُدِغَ سَيِّدُ ذَلِكَ الْحَىِّ، فَسَعَوْا لَهُ بِكُلِّ شَىْءٍ لاَ يَنْفَعُهُ شَىْءٌ، فَقَالَ بَعْضُهُمْ لَوْ أَتَيْتُمْ هَؤُلاَءِ الرَّهْطَ الَّذِينَ نَزَلُوا لَعَلَّهُ أَنْ يَكُونَ عِنْدَ بَعْضِهِمْ شَىْءٌ، فَأَتَوْهُمْ، فَقَالُوا يَا أَيُّهَا الرَّهْطُ، إِنَّ سَيِّدَنَا لُدِغَ، وَسَعَيْنَا لَهُ بِكُلِّ شَىْءٍ لاَ يَنْفَعُهُ، فَهَلْ عِنْدَ أَحَدٍ مِنْكُمْ مِنْ شَىْءٍ فَقَالَ بَعْضُهُمْ نَعَمْ وَاللَّهِ إِنِّي لأَرْقِي، وَلَكِنْ وَاللَّهِ لَقَدِ اسْتَضَفْنَاكُمْ فَلَمْ تُضِيِّفُونَا، فَمَا أَنَا بِرَاقٍ لَكُمْ حَتَّى تَجْعَلُوا لَنَا جُعْلاً‏.‏ فَصَالَحُوهُمْ عَلَى قَطِيعٍ مِنَ الْغَنَمِ، فَانْطَلَقَ يَتْفِلُ عَلَيْهِ وَيَقْرَأُ ‏{‏الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ‏}‏ فَكَأَنَّمَا نُشِطَ مِنْ عِقَالٍ، فَانْطَلَقَ يَمْشِي وَمَا بِهِ قَلَبَةٌ، قَالَ فَأَوْفَوْهُمْ جُعْلَهُمُ الَّذِي صَالَحُوهُمْ عَلَيْهِ، فَقَالَ بَعْضُهُمُ اقْسِمُوا‏.‏ فَقَالَ الَّذِي رَقَى لاَ تَفْعَلُوا، حَتَّى نَأْتِيَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَنَذْكُرَ لَهُ الَّذِي كَانَ، فَنَنْظُرَ مَا يَأْمُرُنَا‏.‏ فَقَدِمُوا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَذَكَرُوا لَهُ، فَقَالَ ‏"‏ وَمَا يُدْرِيكَ أَنَّهَا رُقْيَةٌ ـ ثُمَّ قَالَ ـ قَدْ أَصَبْتُمُ اقْسِمُوا وَاضْرِبُوا لِي مَعَكُمْ سَهْمًا ‏"‏‏.‏ فَضَحِكَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم‏.‏ وَقَالَ شُعْبَةُ حَدَّثَنَا أَبُو بِشْرٍ سَمِعْتُ أَبَا الْمُتَوَكِّلِ بِهَذَا‏.‏
#2191 Narrated Abu Sa`id:
Some of the companions of the Prophet (ﷺ) went on a journey till they reached some of the 'Arab tribes (at
night). They asked the latter to treat them as their guests but they refused. The chief of that tribe was
then bitten by a snake (or stung by a scorpion) and they tried their best to cure him but in vain. Some
of them said (to the others), "Nothing has benefited him, will you go to the people who resided here at
night, it may be that some of them might possess something (as treatment)," They went to the group of
the companions (of the Prophet (ﷺ) ) and said, "Our chief has been bitten by a snake (or stung by a
scorpion) and we have tried everything but he has not benefited. Have you got anything (useful)?"
One of them replied, "Yes, by Allah! I can recite a Ruqya, but as you have refused to accept us as
your guests, I will not recite the Ruqya for you unless you fix for us some wages for it." They agrees
to pay them a flock of sheep. One of them then went and recited (Surat-ul-Fatiha): 'All the praises are
for the Lord of the Worlds' and puffed over the chief who became all right as if he was released from a
chain, and got up and started walking, showing no signs of sickness.
They paid them what they agreed to pay. Some of them (i.e. the companions) then suggested to divide
their earnings among themselves, but the one who performed the recitation said, "Do not divide them
till we go to the Prophet (ﷺ) and narrate the whole story to him, and wait for his order." So, they went to
Allah's Messenger (ﷺ) and narrated the story. Allah's Messenger (ﷺ) asked, "How did you come to know that Suratul-
Fatiha was recited as Ruqya?" Then he added, "You have done the right thing. Divide (what you
have earned) and assign a share for me as well." The Prophet (ﷺ) smiled thereupon.
⚠️ Përkthimi i këtij hadithi nuk është kontrolluar ende.
Transmeton Ebu Seidi:

Një grup shokësh të Pejgamberit (s.a.v.s.) u nisën në një udhëtim derisa arritën te një fis arab dhe kërkuan që t'i prisnin si mysafirë, por ata refuzuan. Më vonë, prijësi i atij fisi u pickua nga një gjarpër (apo akrep) dhe ata u përpoqën me çdo mjet ta shëronin, por asgjë nuk i bëri dobi. Disa prej tyre thanë: "Sikur të shkonit te ky grup që ka ndaluar këtu, ndoshta ndonjëri prej tyre mund të ketë diçka." Ata shkuan te grupi i sahabëve dhe u thanë: "O ju njerëz, prijësi ynë është pickuar dhe kemi provuar çdo gjë për të, por asgjë nuk i ka bërë dobi. A ka ndonjëri prej jush ndonjë gjë?" Njëri prej tyre u përgjigj: "Po, pasha Allahun, unë bëj rukje. Mirëpo, ne kërkuam që të na prinit si mysafirë e ju nuk na pranuat, andaj unë nuk do t'ju bëj rukje derisa të caktoni një shpërblim për ne." Ata ranë dakord që t'u jepnin një kope delesh. Ai shkoi dhe filloi të frynte mbi të duke lexuar "Elhamdulil-lahi rabbil-alemin" (suren el-Fatiha). Prijësi u shërua sikur të ishte zgjidhur nga prangat, u ngrit dhe filloi të ecë pa asnjë shenjë sëmundjeje. Ata ua dhanë shpërblimin për të cilin ishin marrë vesh. Disa prej sahabëve thanë: "Ndajeni atë (kopenë)." Por ai që bëri rukjen tha: "Mos e ndani derisa të shkojmë te Pejgamberi (s.a.v.s.) dhe t'ia tregojmë ngjarjen, e të shohim se çfarë do të na urdhërojë." Kështu, ata erdhën te i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) dhe i treguan ngjarjen. Ai tha: "Nga e di ti se ajo është rukje?" Pastaj shtoi: "Keni vepruar drejt. Ndajeni shpërblimin dhe më caktoni edhe mua një pjesë." Pastaj i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) qeshi.
Database ID: 17980 Views: 21