Transmeton Maruan bin el-Hakemi dhe el-Misuer bin Makhrema: Kur delegatët e fisit Hauazin erdhën te i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) pasi kishin pranuar Islamin, ai u ngrit në këmbë. Ata i kërkuan që t'u kthente pasuritë dhe robërit e tyre. I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) u tha: "Fjala më e dashur për mua është ajo më e vërteta. Prandaj, zgjidhni njërën nga dy mundësitë: ose robërit, ose pasurinë, sepse unë e kam shtyrë shpërndarjen e tyre." I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) i kishte pritur ata për më shumë se dhjetë netë gjatë kthimit të tij nga Taifi. Kur ata e kuptuan se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) nuk do t'u kthente veçse njërën nga të dyja, thanë: "Ne po zgjedhim robërit tanë." Atëherë i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) u ngrit para muslimanëve, e lavdëroi Allahun ashtu siç Ai e meriton dhe tha: "Më tej: Këta vëllezërit tuaj kanë ardhur te ne të penduar dhe unë e shoh të arsyeshme që t'u kthehen robërit e tyre. Kush prej jush dëshiron ta bëjë këtë me vullnet të mirë, le ta bëjë; dhe kush prej jush dëshiron të mbajë pjesën e tij derisa t'ia paguajmë nga preja e parë që do të na japë Allahu, le ta bëjë këtë." Njerëzit u përgjigjën: "Ne pranojmë ta bëjmë këtë me vullnet të mirë për të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.)." I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) tha: "Ne nuk e dimë se kush prej jush ka dhënë pëlqimin e kush jo. Kthehuni derisa krerët tuaj të na njoftojnë për vendimin tuaj." Njerëzit u kthyen dhe krerët e tyre biseduan me ta, pastaj u kthyen te i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) dhe e njoftuan se ata kishin pranuar dhe kishin dhënë pëlqimin e tyre me vullnet të mirë.