Transmeton Xhabir bin Abdullahu: Isha me Pejgamberin (s.a.v.s.) në një udhëtim dhe po kalëroja një deve të ngadaltë që kishte mbetur pas të tjerëve. Pejgamberi (s.a.v.s.) kaloi pranë meje dhe pyeti: "Kush është ky?" Unë iu përgjigja: "Xhabir bin Abdullahu". Ai pyeti: "Çfarë ke (pse ke mbetur pas)?" I thashë: "Jam mbi një deve të ngadaltë". Ai pyeti: "A ke ndonjë shkop?" I thashë: "Po". Ai tha: "Ma jep". Pasi ia dhashë, ai e goditi devenë dhe e nxiti atë. Që nga ai moment, ajo deve u bë e para e grupit. Pejgamberi (s.a.v.s.) më tha: "Ma shit mua". Unë i thashë: "Ajo është e jote, o i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.)". Ai tha: "Ma shit mua. Po e blej për katër dinarë dhe ti mund ta kalërosh deri në Medine". Kur u afruam në Medine, unë u nisa drejt shtëpisë sime. Pejgamberi (s.a.v.s.) më pyeti: "Ku po shkon?" I thashë: "Jam martuar me një grua që ka qenë e martuar më parë (e ve)". Ai tha: "Pse nuk u martove me një vajzë të re, që të mund të luani me njëri-tjetrin?" I thashë: "Babai im vdiq dhe la pas vajza (motrat e mia), prandaj desha të martohem me një grua me përvojë që të kujdeset për to". Ai tha: "Mirë ke bërë". Kur arritëm në Medine, i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) tha: "O Bilal, paguaje atë dhe jepi diçka më shumë". Bilalli më dha katër dinarë dhe një kirat shtesë. Xhabiri shtoi: "Shtesa e të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.) nuk u nda kurrë nga unë". Ai kirat qëndroi gjithmonë në qesen e Xhabir bin Abdullahut.