Transmeton Enesi: Ebu Talha ishte ensariu me pasurinë më të madhe në Medine, ndërsa pasuria e tij më e dashur ishte kopshti Biruha, i cili ndodhej përballë xhamisë. I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) hynte në të dhe pinte nga uji i tij i mirë. Kur u shpall ajeti: "Ju kurrë nuk do ta arrini mirësinë derisa të jepni nga ajo që e doni", Ebu Talha u ngrit para të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.) dhe tha: "O i Dërguari i Allahut! Allahu i Lartësuar thotë në Librin e Tij: 'Ju kurrë nuk do ta arrini mirësinë derisa të jepni nga ajo që e doni', dhe vërtet pasuria ime më e dashur është Biruha. Ajo është sadaka për Allahun, prej së cilës shpresoj mirësinë dhe shpërblimin tek Allahu. Prandaj, o i Dërguari i Allahut, vendose atë ku të dëshirosh." I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) e vlerësoi këtë dhe tha: "Të lumtë! Kjo është pasuri fitimprurëse! Kjo është pasuri fitimprurëse! E dëgjova atë që the dhe mendoj se duhet t'ua ndash të afërmve të tu." Ebu Talha tha: "Ashtu do të bëj, o i Dërguari i Allahut." Kështu, Ebu Talha e shpërndau atë mes të afërmve dhe djemve të xhaxhait të tij. (Transmetuesi përmendi se Pejgamberi (s.a.v.s.) përdori fjalën "pasuri fitimprurëse").