⚠️
Përkthimi i këtij hadithi nuk është kontrolluar ende.
Transmeton Ebu Hurejra: I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: "Kuajt janë shpërblim për një njeri, mbulesë për një tjetër dhe barrë për një të tretë. Ai për të cilin kali është shpërblim, është ai që e mban atë në rrugën e Allahut dhe e lidh me një litar të gjatë në një lëndinë apo kopsht. Çdo gjë që kali ha nga ajo lëndinë apo kopsht brenda gjatësisë së litarit të tij, do t'i llogaritet atij si vepra të mira. Nëse ai kali e këput litarin e tij dhe kalon një apo dy kodra, të gjitha gjurmët e këmbëve dhe plehu i tij do t'i llogariten si vepra të mira për pronarin e tij. E nëse ai kalon pranë një lumi dhe pi ujë prej tij, edhe nëse pronari nuk ka pasur qëllim ta jepte për të pirë, kjo do t'i llogaritet si mirësi për të; prandaj ai është shpërblim për të. Sa i përket njeriut që e mban kalin për të qenë i pavarur dhe për të mos u lypur të tjerëve, e më pas nuk harron të drejtën e Allahut në lidhje me qafat dhe kurrizin e tyre, atëherë ai është mbulesë për të. Ndërsa ai që e mban kalin për mburrje, dyfytyrësi dhe armiqësi ndaj pasuesve të Islamit, atëherë ai është barrë (mëkat) për të." I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) u pyet rreth gomarëve dhe ai tha: "Nuk më është shpallur asgjë e veçantë rreth tyre, përveç këtij ajeti gjithëpërfshirës dhe unik: 'Kushdo që bën mirë sa pesha e një grimce, do ta shohë atë; e kushdo që bën keq sa pesha e një grimce, do ta shohë atë.'"