Transmetojnë Mervani dhe el-Misver bin Makhreme: Kur delegatët e fisit Havazin erdhën te Pejgamberi (s.a.v.s.) dhe kërkuan që t'u ktheheshin pasuritë dhe robërit e tyre, Pejgamberi (s.a.v.s.) u ngrit dhe u tha: "Me mua janë edhe njerëz të tjerë (siç po e shihni) dhe fjalët më të dashura për mua janë ato më të vërtetat; prandaj, zgjidhni ose pasurinë, ose robërit, pasi unë e kam shtyrë shpërndarjen e tyre." Pejgamberi (s.a.v.s.) i kishte pritur ata për më shumë se dhjetë net që nga kthimi i tij prej Taifit. Kur u bë e qartë për ta se Pejgamberi (s.a.v.s.) nuk do t'ua kthente përveç njërës prej të dyjave, ata thanë: "Ne zgjedhim robërit tanë." Atëherë Pejgamberi (s.a.v.s.) u ngrit para njerëzve, e lëvdoi Allahun ashtu siç Ai e meriton dhe tha: "Më tej, këta vëllezërit tuaj kanë ardhur te ne të penduar dhe unë mendoj se është e udhës t'ua kthejmë robërit e tyre. Kushdo prej jush që dëshiron ta bëjë këtë me vullnet të mirë, le ta bëjë, dhe kushdo që dëshiron të mbajë pjesën e tij derisa ta kompensojmë nga preja e parë e luftës që do të na japë Allahu, le ta bëjë këtë." Njerëzit thanë: "Ne e bëjmë këtë me vullnet të mirë." Pejgamberi (s.a.v.s.) tha: "Ne nuk e dimë se kush prej jush ka pranuar e kush jo, prandaj kthehuni dhe le të na njoftojnë krerët tuaj për vendimin tuaj." Njerëzit u kthyen dhe biseduan me krerët e tyre, të cilët u kthyen dhe e njoftuan Pejgamberin (s.a.v.s.) se të gjithë kishin dhënë pëlqimin e tyre me vullnet të mirë. Kjo është ajo që na ka arritur rreth robërve të Havazinit. Transmeton Enesi se Abasi i tha Pejgamberit (s.a.v.s.): "Unë pagova shpërblesën për veten time dhe për Akilin."