Transmetohet nga shokët e të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.): Kur Suhejl bin Amri ra dakord për marrëveshjen (e Hudejbijes), një nga kushtet që ai i vuri Pejgamberit (s.a.v.s.) ishte që ai duhej t'u kthente atyre (idhujtarëve) çdo person që vinte tek ai nga pala e tyre, edhe nëse ishte mysliman, dhe nuk duhej të ndërhynte mes tyre dhe atij personi. Besimtarët nuk e pëlqyen këtë kusht dhe u ndien të lënduar prej tij. Mirëpo, Suhejli nuk pranoi asnjë kusht tjetër përveç këtij. Kështu, Pejgamberi (s.a.v.s.) ra dakord me atë kusht dhe ia ktheu Ebu Xhendelin babait të tij, Suhejl bin Amrit. Pas kësaj, gjatë asaj periudhe të armëpushimit, Pejgamberi (s.a.v.s.) kthente mbrapsht çdo burrë që i shkonte, edhe nëse ishte mysliman. Gjatë asaj kohe, erdhën disa besimtare emigrante, mes tyre edhe Um Kulthum bint Ukbe bin Ebi Muajt, e cila erdhi te i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) kur ishte e re. Të afërmit e saj erdhën te Pejgamberi (s.a.v.s.) dhe kërkuan që t'ua kthente atë, por Pejgamberi (s.a.v.s.) nuk ua ktheu atyre, sepse Allahu kishte zbritur ajetin vijues rreth grave: "O ju që keni besuar! Kur ju vijnë besimtaret si emigrante, sprovojini ato. Allahu e di më së miri besimin e tyre. Nëse e vërtetoni se janë besimtare, mos i ktheni ato te jobesimtarët, sepse ato nuk janë të lejuara (si bashkëshorte) për jobesimtarët, as jobesimtarët nuk janë të lejuar (si bashkëshortë) për ato."