Transmeton Enesi: Kur zbriti ajeti: "Nuk do ta arrini të mirën (devotshmërinë) derisa të jepni nga ajo që e doni..." (3:92), Ebu Talha erdhi te i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) dhe tha: "O i Dërguari i Allahut! Allahu i Bekuar dhe i Lartësuar thotë në Librin e Tij: 'Nuk do ta arrini të mirën derisa të jepni nga ajo që e doni...', dhe pasuria ime më e dashur është Bairuha' (ishte një kopsht ku i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) hynte, qëndronte në hije dhe pinte nga uji i tij). Unë po e jap atë për hir të Allahut dhe të Dërguarit të Tij (s.a.v.s.), duke shpresuar në shpërblimin dhe deponimin e saj tek Allahu. Prandaj, o i Dërguari i Allahut, vepro me të ashtu siç të udhëzon Allahu." I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) tha: "Të lumtë, o Ebu Talha! Kjo është pasuri fitimprurëse. Ne e pranuam atë prej teje, por po ta kthejmë ty; shpërndaje atë mes të afërmve të tu." Ebu Talha e dha atë si sadaka për të afërmit e tij, ndër të cilët ishin Ubeji dhe Hasani. Kur Hasani ia shiti pjesën e tij Muaviut, e pyetën: "A po e shet sadakanë e Ebu Talhës?" Ai u përgjigj: "Pse të mos e shes një sa' hurma për një sa' dërhemë?" Ky kopsht ndodhej në vendin e pallatit të Beni Hudajles, të cilin e ndërtoi Muaviu.