Transmeton Ebu Hurejra:

I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: "Kuajt mbahen për njërin nga tri qëllime: për dikë ata janë burim shpërblimi, për dikë tjetër janë mjet mbrojtjeje, ndërsa për dikë tjetër janë burim mëkati. Ai për të cilin kali është burim shpërblimi, është ai që e mban atë për hir të Allahut, duke e lidhur me një litar të gjatë në një lëndinë apo në një kopsht. Çdo gjë që kali ha nga ajo lëndinë apo kopsht ku është i lidhur, do t’i llogaritet pronarit si vepër e mirë. Nëse ai e këput litarin dhe kalon mbi një apo dy kodrina, atëherë edhe plehu i tij dhe gjurmët e hapave të tij do të shënohen si vepra të mira për të. Po ashtu, nëse ai kalon pranë një lumi dhe pi ujë prej tij, edhe nëse pronari nuk ka pasur qëllim ta dërgojë për të pirë ujë, ai do të shpërblehet për pirjen e tij. Sa i përket njeriut për të cilin kali është burim mëkati, ai është ai që e mban atë për mburrje, syfaqësi dhe për armiqësi ndaj muslimanëve; një kalë i tillë do të jetë burim mëkati për të." Kur i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) u pyet rreth gomarëve, ai u përgjigj: "Nuk më është shpallur asgjë tjetër për ta, përveç këtij ajeti unik dhe gjithëpërfshirës: 'Kushdo që bën një punë të mirë, qoftë edhe sa pesha e një grimce, do ta shohë atë; dhe kushdo që bën një punë të keqe, qoftë edhe sa pesha e një grimce, do ta shohë atë.'"