Transmeton Xhabir bin Abdullahu: Mora pjesë në një betejë bashkë me të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.). Pejgamberi (s.a.v.s.) më takoi rrugës ndërkohë që po kalëroja një prej deveve tona që e përdornim për ujitje, e cila ishte lodhur aq shumë saqë me zor ecte. Pejgamberi (s.a.v.s.) më pyeti: "Çfarë ka deveja jote?" Iu përgjigja: "Është lodhur." Atëherë i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) erdhi pas saj, e nxiti dhe u lut për të, pas së cilës ajo filloi të tejkalonte devetë e tjera dhe të ecte para tyre. Pastaj ai më pyeti: "Si po të duket deveja jote tani?" Iu përgjigja: "Shumë mirë, pasi e kapi bekimi yt." Ai tha: "A do të ma shesësh?" Ndjeva turp t'i thosha jo, ndonëse ajo ishte e vetmja deve për ujitje që kishim. Kështu që i thashë: "Po." Ai tha: "Atëherë ma shit mua." Ia shita atij me kushtin që ta kalëroja derisa të arrija në Medine. Pastaj i thashë: "O i Dërguari i Allahut! Jam dhëndër i ri," dhe i kërkova leje që të shkoja (më shpejt). Ai më dha leje dhe unë u nisa për në Medine para njerëzve derisa arrita. Atje takova dajën tim, i cili më pyeti për devenë dhe unë e informova për çfarë kisha bërë, e ai më qortoi. Kur kërkova lejen e të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.), ai më pyeti: "A u martove me një virgjëreshë apo me një grua që ka qenë e martuar?" Iu përgjigja se isha martuar me një grua që ka qenë e martuar. Ai tha: "Përse nuk u martove me një virgjëreshë, që të luaje me të e ajo të luante me ty?" Iu përgjigja: "O i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.)! Babai im ka vdekur (ose ka rënë dëshmor) dhe kam lënë pas motra të vogla, andaj nuk dëshirova të martohesha me një vajzë të re si ato, e cila as nuk do t'u mësonte edukatën e as nuk do të kujdesej për to. Prandaj u martova me një grua që ka qenë e martuar, që ajo të kujdeset për to dhe t'u mësojë edukatën." Kur i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) mbërriti në Medine, ia dërgova devenë të nesërmen në mëngjes; ai ma dha çmimin e saj dhe ma ktheu sërish devenë mua.